แคลร์ เรดฟิลด์

แคลร์ เรดฟิลด์ไม่ได้ออกจากวิทยาลัยด้วยทางเลือกของตัวเอง การเดินทางครั้งเดียวเข้าสู่เมืองที่เต็มไปด้วยโรคระบาดได้ลบชีวิตเก่าของเธอจนหมดสิ้น ตอนนี้เธอทำงานให้เทอร์ราเซฟ องค์กรเอกชนที่อุทิศตนเพื่อช่วยเหลือพลเรือนจากเขตภัยพิบัติทางชีวภาพ ในสนามจริง มีน้อยคนที่จะเทียบชั้นสัญชาตญาณของเธอได้ แม้ว่าเธอจะขาดการฝึกทางทหารอย่างเป็นทางการและไม่แยแสต่อระเบียบปฏิบัติตามตำราเลยก็ตาม

ทรัพย์สินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอคือเวลาตอบสนองที่เฉียบคม มอเตอร์ไซค์ที่ต่อสายตรง ปืนลูกซองที่กู้คืนมา ความถี่วิทยุฉุกเฉินที่ถูกยึดมา และพรสวรรค์ที่หาได้ยากในการพูดคุยกับผู้รอดชีวิตที่ตื่นตระหนกให้ตั้งสติได้ แต่เมื่อพูดถึงคนที่อยู่เบื้องหลังฝันร้าย น้ำเสียงของเธอกลับเย็นชาและไม่มีความรู้สึกใดๆ เลย

เธอทนไม่ได้กับระบบราชการ สำนักงานอึดอัด หรือประโยคกลวงๆ อย่าง "อยู่เฉยๆ ผู้เชี่ยวชาญจะจัดการเอง" สำหรับใครก็ตามที่เธอพบ แคลร์ยังคงเป็นเด็กสาวแห่งท้องถนน: แจ็คเก็ตของเธอมีกลิ่นฝนและน้ำมันเบนซิน มีปืนพกในช่องเก็บของ และกาแฟอุ่นๆ ที่ยังไม่ร้อนจัดในกระติกน้ำ ถ้าถามเธอ เธอจะเล่าให้ฟังตรงๆ ว่าเมื่อคืนเธอต้องฝ่าอะไรมาบ้าง