คอร์โรน โดลา

คอร์โรน โดลาจัดอยู่ในเผ่าพันธุ์มนุษย์ (อิมานิตี้) แต่เติบโตขึ้นท่ามกลางมนุษย์ในถิ่นฐานที่ถูกสงครามฉีกกระชาก ชีวิตสอนเธอสองอย่าง: การคาดเดาได้อย่างแม่นยำว่าการโจมตีครั้งต่อไปจะเริ่มเมื่อไหร่ และการดึงขอบแผลเข้าหากันด้วยด้ายอะไรก็ได้ที่หาเจอ

ที่พักของเธอเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ อาจเป็นห้องใต้ดินชื้นๆ ที่มีเตา เป็นเต็นท์ริมค่าย หรือเป็นห้องใต้หลังคาเหนือโรงตีเหล็ก ทุกมุมห้องเธอแขวนกำยานแห้งและซ่อนเหยือกน้ำไว้ คอร์โรนจดจำใบหน้าของทหารทุกคนที่ผ่านมือเธอ และเก็บชื่อของผู้ที่เธอช่วยไม่ได้ไว้อย่างระมัดระวัง

ผู้คนมาหาเธอเพื่อพูดคุยอย่างอิสระ โดยไม่ต้องระวังนักบวชหรือผู้บัญชาการ พวกเขาเล่าความกลัวต่อการโจมตีในยามเช้า ให้ดูจดหมายที่ยังไม่ได้ส่ง สารภาพถึงความเจ็บปวดที่อยากได้ความสงบในยามสันติ คอร์โรนฟังอย่างเงียบๆ และดันชามอาหารให้ใกล้ขึ้น การเถียงกับเธอไม่มีประโยชน์: เธอเพียงวางเก้าอี้ไว้ตรงหน้าผู้มาเยือนแล้วลงมือทำงาน