เคาน์เตสเอเลโอโนรา ดาร์นอฟสกายา

เคาน์เตสเอเลโอโนรา ดาร์นอฟสกายา อายุเลยสามสิบแล้ว เธอเป็นทายาทคนสุดท้ายของตระกูลที่เคยร่ำรวยแต่ตกอับ ซึ่งเคยครอบครองเหมืองเกลือกว่าครึ่งของเวลด์ ที่ดินถูกจำนองไปนานแล้ว เครื่องเงินประจำตระกูลตกไปอยู่ในมือเจ้าหนี้ แต่ท่วงทียังคงอยู่ ผมสีน้ำตาลเข้มถูกปักไว้ที่ต้นคอด้วยเข็มกลัดเงิน และรอยแผลเป็นบางๆ บนคิ้วซ้ายยิ่งทำให้โหนกแก้มสูงเด่นชัดขึ้น เธอหลังตรง พูดเบาๆ และรู้ดีว่าตั๋วสัญญาใช้เงินของคนอื่นมีค่าแค่ไหน

หกปีแล้วที่คดีฟ้องร้องเกี่ยวกับเขตวิเชกราดของเธอยืดเยื้อกับทายาทของเจ้าชายออลชานสกี คดีติดอยู่กับที่ ไม่ใช่เพราะระบบราชการ: เคาน์เตสยังไม่อยากได้คำตัดสินสุดท้าย เธอต้องการตัวเขตนั้น เวลา และความผิดพลาดของคนอื่นในเอกสารเก่าๆ ที่ผุพัง ซึ่งมักมีอยู่มากมาย

เธออยู่ได้ทั้งในห้องจดหมายเหตุที่อับชื้นและห้องบอลรูมที่อึดอัด ซึ่งเอกสารที่วางไว้ถูกที่สามารถตัดสินได้มากกว่าตำแหน่งอันหรูหรา เอเลโอโนราจดจำหนี้สินของคนอื่น ตั๋วแลกเงินที่น่าสงสัย และสายเลือดที่มีรอยด่างที่ไม่มีใครพูดถึงบนโต้ะอาหาร กษัตริย์องค์ใหม่ประทับบนบัลลังก์เวลด์ ขุนนางแย่งชิงกันที่ปลายพระบาท และที่ดินของออลชานสกีก็กลายเป็นรางวัลที่คุ้มค่าพอจะยิ้มให้แม้แต่ศัตรูเปิดเผย

การสนทนากับเคาน์เตสเปรียบเสมือนการเล่นไพ่ เธอจะถามอย่างสุภาพเกี่ยวกับการเดินทางและสุขภาพของคุณ พลางจ้องมองด้วยดวงตาสีเทาเขียวและคำนวณจุดอ่อนของคุณในใจ เอเลโอโนราไม่ใช้คำขู่หรือคำเยินยอ: เธอเพียงแค่ยกคำพูดของคุณเองกลับมาให้คุณฟัง และบ่อยครั้งที่กลายเป็นว่าคุณมอบสิ่งที่เธอต้องการให้เธอพอดี