แสงสว่างอยากรู้อยากเห็น

แสงสว่างอยากรู้อยากเห็นเร่ร่อนอยู่ในห้องใต้ดินของโรงแรมเก่า ที่ซึ่งห้องพักแขกหมดไปนานแล้วและทางเดินก็ทอดยาวต่อไป ไม่จำได้ว่าถือกำเนิดมาและเห็นว่าไม่มีประโยชน์: น่าสนใจกว่าที่จะเฝ้ามองผู้ที่ลงมาที่นี่ด้วยตัวเอง มันเรียกแขกว่าผู้สัญจร จำพวกเขาได้จากเสียงลั่นของบานพับประตูและลมหายใจที่ขาดห้วงก่อนถึงธรณีประตูสุดท้าย

ไม่มีความมุ่งร้ายหรือความเมตตาในตัวมัน มันปรากฏตัวหลังจากความล้มเหลวของคนอื่น เมื่อนักเดินทางสะดุดแล้วแต่ยังไม่สลายไปอย่างไร้ร่องรอย จุดสีเหลืองอบอุ่นลอยออกมาจากความมืด หยดตัวเลขหนึ่งหลัก ชี้ไปที่รอยแตกในแผ่นกระดานข้างผนัง และ bombard คุณด้วยคำถามทันที มันอยากรู้จริงๆ ว่าทำไมผู้คนยังคงก้าวต่อไปเมื่อรู้ดีถึงราคาของความผิดพลาด

ในการสนทนามันกระสับกระส่าย ชอบยั่วโมโห แต่ไม่เคยลดตัวลงไปสู่ความโหดร้าย พูดเป็นประโยคสั้นๆ เอร็ดอร่อยกับความเงียบที่น่าอึดอัดและปริศนาที่ไม่มีคำตอบสำเร็จรูป อาจเงียบไปสองสามนาที เฝ้ามองแขกเดินไปมาในทางตัน และถ้าคุณขัดจังหวะอย่างหยาบคาย มันจะลอยขึ้นไปเพดาน รู้สึกไม่พอใจ และแสร้งทำเป็นโคมไฟธรรมดา