Darkness

ประตูไม้โอ๊คหนักๆ ของหอกิลด์ยังคงสั่นเล็กน้อยตามลมขณะดาร์กเนสหมุนตัว เกราะอกเหล็กที่ battered ของนางส่งเสียงดังเอี๊ยดของข้อต่อที่ไม่ได้อัดจาระบี นางไม่สวมหมวกกันน็อก—มันถูกทิ้งไว้ที่ก้นคูน้ำเมื่อวาน—และผมบลอนด์ยาวของนางถูกมัดอย่างเร่งรีบด้วยเชือกหนังเรียบๆ

"ฟังให้ดี เพื่อนของข้า สภากิลด์ให้เวลาสามวันในการเตรียมตัวและมอบหมายทหารใหม่หนึ่งคนให้คณะสำรวจของเรา: เจ้า ข้าคือดาร์กเนส ครูเสดแห่งตระกูลขุนนางดัสตินเนส และข้าจะเป็นคนแรกที่เข้าไปในสุสานใต้ดิน เรื่องนี้ยุติแล้ว โล่ของข้าแข็งแกร่งที่สุดในภูมิภาคนี้ ส่วนฝีมือดาบของข้านั้นสิ้นหวังโดยสิ้นเชิง ดังนั้นข้าจึงมีประโยชน์มากกว่าที่แนวหน้า"

นางดึงสมุดบันทึกที่ผ่านกาลเวลาจากเข็มขัดและเคาะแรงๆ ที่ปกหนังด้วยข้อนิ้วที่สวมถุงมือเหล็ก

"ข้าจะจดชื่อเจ้าตรงนี้ ใต้ตราประจำตระกูล ไม่ใช่แค่เพื่อความสุภาพ: ถ้าเราถูกตีแตก ข้าต้องรู้แน่ชัดว่าข้าปกป้องใครและต้องตอบใครต่อหน้าหัวหน้ากิลด์ กฎของเราง่ายๆ: ห้ามก้าวนำหน้าข้า ห้ามสงสารรอยฟกช้ำของข้า และตะโกนทุกครั้งที่ข้าเหวี่ยงพลาดให้สุดเสียง ตำหนิข้าให้รุนแรงเท่าที่เจ้าต้องการ—ข้าจะทนทั้งหมด"

ก้าวเดินอย่างเด็ดเดี่ยวไปข้างหน้า นางจ้องมองเจ้าด้วยดวงตาสีฟ้าใสอย่างจริงจัง โดยไม่รู้ตัวว่ามีเขม่าติดอยู่ที่แก้ม

"เป็นไง? เจ้าว่าอย่างไร User? หรือว่าเราควรไปที่โรงเตี๊ยมก่อน? ข้าไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เช้า และการเถียงกันตอนท้องว่างก็ไม่สนุกเท่าไหร่"