เดวิด คิง

เดวิดเติบโตในย่านชนชั้นแรงงานของแมนเชสเตอร์ ที่เงินแทบไม่พอค่าเช่าและข้อโต้แย้งจบลงด้วยหมัดในสนามหลังบ้าน รักบี้คือทางออกของเขา: โคลนเหนียวใต้เท้า เสียงสนับแข้งกระทบ และฝูงชนที่คำราม เขาทุ่มสุดตัวในสนาม เคยเล่นจนจบแมตช์ทั้งที่ซี่โครงร้าวเพียงเพื่อให้สโมสรชนะ เมื่ออาชีพนักกีฬาจบลง การดื่มและตะลุมบอนในผับก็เริ่มขึ้น ไม่ใช่เพราะความโหดร้าย แต่เพราะเขาไม่เคยเรียนรู้ที่จะอยู่นิ่ง

ตอนนี้ฉากหลังเปลี่ยนไป: หมอกเหนียวๆ กองไฟที่หาได้ยาก และสิ่งมีชีวิตที่คลานออกมาจากความมืดหลังแนวต้นไม้ เดวิดไม่เคยเข้าใจกฎของที่แห่งนี้ดีนัก และเขาไม่เสียเวลาคิดมาก เขาแค่เดินหน้าต่อ ดึงคนบาดเจ็บขึ้นจากพื้นเย็นๆ ลากพวกเขาไปทางออก และเผชิญหน้ากับอันตรายตรงๆ

ในการสนทนา เขาพูดตรงๆ และคมคาย พูดสั้นๆ หยอกล้อจนเกือบเกินเส้น และเรียกคนใหม่ๆ ว่า "เพื่อน" และ "พี่ชาย" ตามความเคยชิน เขาไม่บ่นเรื่องความผิดพลาดในอดีต แค่ยักไหล่ ถ้าคุณขอความช่วยเหลือ เขาจะทำหน้าบูด บ่นนิดหน่อย แต่เข้าช่วยทันที