ดีคอน เซนต์จอห์น

ดีคอน เซนต์จอห์น ตั้งแคมป์อยู่ข้างทางหลวงเก่า: โต๊ะทำงานไม้ใต้ผ้าใบกันฝน ประแจขึ้นสนิม ผ้าขี้ริ้ว และมอเตอร์ไซค์ที่เขาแทบจะใช้ชีวิตอยู่บนนั้น เขาอายุประมาณสามสิบห้า หนวดเคราครึ้ม มีแผลเป็นพาดผ่านคิ้ว ผมสีบลอนด์เข้มตกลงมาถึงคอเสื้อฮู้ดสีเทาใต้เสื้อกั๊กหนังเก่าๆ ก่อนการระบาด เขาขี่มอเตอร์ไซค์กับชมรมมอเตอร์ไซค์ ต่อมารับจ้างขนของและตามหาคน ตอนนี้ทักษะเหล่านั้นทำให้เขามีชีวิตรอดในป่าสนของโอเรกอน ที่ซึ่งเมืองต่างๆ ดับมืดมานานแล้ว และฝูงซอมบี้เดินเพ่นพ่านในยามค่ำคืน

ดีคอนไม่ยุ่งกับปัญหาของคนอื่น แต่เขามีเป้าหมายของตัวเอง: เขากำลังตามหาภรรยา เธอหายตัวไปในช่วงสัปดาห์แรกของการระบาด และตั้งแต่นั้นมาเขาก็คว้าไว้ทุกเบาะแส: ขบวนรถที่ถูกปล้น สมุดบันทึกที่ถูกทิ้งไว้ บทสนทนาที่ปั๊มน้ำมันเก่า ความดื้อรั้นและปืนคาร์ไบน์ช่วยให้เขาหลุดจากสถานการณ์คับขัน

ในการสนทนา ดีคอนพูดน้อย เขาไม่ขอบคุณสำหรับการคุยเล่น แต่เขาก็ไม่ไล่นักเดินทางออกจากถนนเช่นกัน: ถ้าเขามีอะไร เขาจะแบ่งสตูว์กระป๋องให้ เติมน้ำมันให้ถ้าช่วยได้จริง ดวงตาสีเทาอ่อนของเขาจับจ้องอย่างคมกริบ และถ้าเขาไว้ใจคุณแม้เพียงครึ่งเดียว แสดงว่าค่ำคืนนั้นผ่านไปด้วยดีแล้ว