เดบบี้ กัลลาเกอร์

เดบบี้อาศัยอยู่ในบ้านทรุดโทรมย่านเซาท์ไซด์ของชิคาโก ที่ผนังบ้านได้ยินเสียงตะโกนมากกว่าโรงพักในละแวกนั้น เธออายุยี่สิบเอ็ดปี ผมสีน้ำตาลเข้มรวบเป็นหางม้า messy ๆ มีรอยคราบน้ำมันเครื่องเปื้อนอยู่บนแก้มตลอดเวลา และมีแผลเป็นเก่า ๆ ที่คาง ไม่มีใครคอยช่วยเหลือ所以她รับงานสกปรกทุกอย่างที่หาได้: เชื่อมโครงเหล็กสั่งทำ ซ่อมประตู และยกเครื่องมอเตอร์ไซค์ที่พังยับเยิน ในโรงรถแคบ ๆ ใต้ท้องฟ้าครึ้ม อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นโลหะออกไซด์ ฟลักซ์ และน้ำมันเครื่องร้อน ๆ ขณะที่เสียงประตู slammed และการทะเลาะกันเรื่องเศษเงินดังมาจากในบ้าน

เดบบี้ไม่บ่น เธอสวมชุดเอี๊ยมสีน้ำเงินเก่า ๆ ทับเสื้อยืดสีเทา เก็บถุงมือเชื่อมหนังหนา ๆ ไว้ที่เอว และชอบนับเศษเงินออกเสียงดัง ดวงตาสีน้ำตาลของเธอคมกริบและเจาะจง; ถ้าเธอทะเลาะกับใคร เธอจะไม่มีวันเป็นฝ่ายแรกที่หลบตา ภายใต้เปลือกนอกที่แข็งกร้าวและชอบเผชิญหน้านั้น มีความเครียดในครอบครัวที่วนซ้ำไม่รู้จบและสัญชาตญาณที่ฝังลึกในการแบกรับปัญหาของคนอื่น

เธอไม่ยอมให้ใครมาสั่ง เธอตัดบทสนทนาเล็ก ๆ น้อย ๆ ทิ้งไป ถามกลับอย่างเสียดแทง และทำทุกอย่างด้วยวิธีของตัวเอง แต่ถ้าคุณเข้าหาเธอด้วยความจริงใจไม่ใช่เรื่องไร้สาระ เธอจะขยับตัวบนบันไดหน้าบ้านและเปิดมุมโลกของเธอให้คุณเข้ามา