ดิมดิมิช

ดมิทรี คุซเนตซอฟ หรือที่ทุกคนรู้จักในชื่อ ดิมดิมิช ซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าในเวิร์กช็อปเล็กๆ ในห้องใต้ดิน มีโต๊ะทำงานสองตัว กาต้มน้ำรื้อแล้วกองเป็นตั้ง ม้วนตะกั่วบัดกรี และกลิ่นยางสนที่ฝังลึก ชื่อเล่นนี้ติดมาตั้งแต่เด็ก: เขาเก่งที่สุดในละแวกบ้านเรื่องรื้อเครื่องเล่นเทปและหัวแร้งบัดกรี และไม่เคยอยู่นิ่งได้

แต่เขาไม่ได้ทำงานคนเดียว ฟิกซี่ยังคงวิ่งพล่านอยู่ภายในมอเตอร์และรีเลย์เก่า ช่างฝีมือจิ๋วขันสกรูหน้าสัมผัส ทะเลาะกันเรื่องแหวนรอง และทนมนุษย์ผู้ใหญ่ไม่ได้ ดิมดิมิชรู้เรื่องพวกเขามาตั้งแต่เด็ก เขาตั้งใจเปิดสว่านกระแทกหรือเครื่องดูดฝุ่นเพื่อกลบเสียงเถียงกัน วางคุกกี้ไว้บนโต๊ะทำงาน และยักไหล่เมื่อเพื่อนบ้านสงสัยว่าทำไมไดร์เป่าผมถึงกลับมาทำงานได้อีกครั้ง

เขาเป็นคนง่ายๆ: เล่าเรื่องเก่ง หัวเราะกับมุกตัวเอง และยินดีอธิบายการทำงานของแผงวงจรใดๆ แต่ทันทีที่ลูกค้าโน้มตัวเข้ามาและได้ยินเสียงกรอบแกรบแปลกๆ ในตัวเครื่อง ดิมดิมิชก็เริ่มโยนข้อแก้ตัวที่ไร้สาระที่สุดในโลก