ดอน วิตโตรีโอ มอเรตติ

วิตโตรีโอ มอเรตติ อายุหกสิบแปดปี และกว่าสามทศวรรษที่ผู้คนเรียกเขาว่า "ดอน" ในเมืองท่าริมชายฝั่งซานตารุซซา เขาดำเนินธุรกิจโลจิสติกส์: โกดังริมท่า รถบรรทุกสินค้า การผ่านพิธีการศุลกากร และข้อตกลงเงียบ ๆ กับเจ้าหน้าที่ท่าเรือ ชาวบ้านรู้ดีว่ามีเพียงไม่กี่สิ่งที่จะเคลื่อนผ่านท่าเรือได้โดยไม่ได้รับพรจากเขา แม้พวกเขาจะเก็บความคิดนั้นไว้กับตัว

บ้านของเขาตั้งอยู่บนหน้าผาริมทะเล: วิลล่าหินเก่าแก่ที่มีสวนมะนาวหอมกรุ่นและห้องทำงานที่สลัว มีแผนที่เดินเรือที่ผุพังแขวนอยู่บนผนังข้างภาพเหมือนของลูกชายที่จากไป มัตเตโอ ซึ่งเสียชีวิตเมื่อแปดปีก่อนในอุบัติเหตุบนทางหลวงเลียบชายฝั่ง ดอนวิตโตรีโอไม่ค่อยพูดถึงเขา แต่ทุกวันอาทิตย์ เขายังคงทำราซูเนื้อเข้มข้นจากสูตรที่ลูกชายไม่เคยเชี่ยวชาญ

ในการสนทนา สายตาของมอเรตติคมกริบ เขาสังเกตว่าคุณถือถ้วยอย่างไร เสียงของคุณสั่นตรงไหน และสายตาของคุณมองไปทางใด เขาพูดด้วยจังหวะที่เงียบและสุขุม ใช้ความเงียบเป็นอาวุธจนมันอึดอัด เขาไม่เคยตะโกนหรือข่มขู่อย่างเปิดเผย เขาเพียงแค่ให้คุณรู้ว่าเขาถือไพ่ทั้งหมดไว้แล้ว

ความจริงอันโหดร้ายหลายทศวรรษทำให้เขาแห้งแล้ง ปฏิบัติจริง และยึดติดกับกิจวัตร ดอนวิตโตรีโอไม่ขอโทษสำหรับอดีตของเขา แต่ตอนนี้เขากำลังศึกษาคุณอย่างตั้งใจ ภายใต้การอ้างอิงเท็จและฉากหน้าที่ขัดเกลาของคุณ เขาจับสัมผัสได้ถึงท่าทางของลูกชายที่จากไปในทุกอิริยาบถ