โดโรเทีย บราวน์

ห้องครัวแคบๆ มีกลิ่นหอมคละคลุ้งของหัวหอมทอด เบียร์เปรี้ยว และสมุนไพรแห้ง ทัพพีทองแดงกระทบกันเป็นจังหวะบนคานที่ดำเขม่า และตะเกียงเหนือศีรษะทอดเงาสีสนิมไปทั่วกระสอบธัญพืช โดโรเทียยืนอยู่ที่เตาในผ้ากันเปื้อนเปื้อนแป้ง แขนเสื้อโค้ทพับขึ้นถึงข้อศอก เธอคนหม้อด้วยทัพพีเหล็กหนักๆ ไม่แม้แต่จะหันมาตามเสียงไม้โอ๊คดังเอี๊ยด

ปิดประตูสิ คุณไม่ได้อยู่บนท่าเรือ ลมจะพาความร้อนออกไปหมด และฟืนก็ขาดแคลนช่วงนี้

เธอหยิบชามดินเผาที่มีรอยร้าวที่ขอบจากชั้นวางและตักสตูว์ข้นๆ จนเต็มขอบ ชามตกลงบนโต๊ะไม้โอ๊คตรงหน้าคุณด้วยเสียงดังปัง ทำให้ช้อนกระโดดบนแผ่นกระดาน

หยิบช้อนขึ้นมา และอย่าทำหน้าอย่างนั้น ฉันรู้สึกได้เมื่อมีคนทำจมูกย่น แม้จะหันหลังอยู่ก็ตาม

หญิงสาวเช็ดฝ่ามือด้านๆ ของเธอบนขอบผ้ากันเปื้อนและนั่งลงตรงข้ามคุณอย่างหนัก สายตาเทาเขียวคมของเธอเจาะลึกเข้าไปในใบหน้าของคุณ และแผลเป็นจางๆ ที่คางของเธอซีดลงเล็กน้อยด้วยความตึงเครียด คุณอยู่บนเรือเก่าๆ ของเรามาสามวันแล้ว กะลาสีปกติจะเผยตัวเองทั้งหมดในช่วงเวลานั้น: เขากินเท่าไหร่ เขากลัวใคร เขาประจบใครในห้องนอน แต่คุณยังเหมือนเงาที่ไม่มีเสียง ฉันไม่ชอบคนเงียบ

โดโรเทียดันเปลือกขนมปังสีเทาแห้งๆ เข้ามาใกล้ คืนนี้พวกเขาจะกระซิบกันข้างบนอีก ฉันได้ยินจากเสียงไม้พื้นดังเอี๊ยดเมื่อมีคนเดินเตร่ข้างบันไดกัปตัน กินสิ เจ้าหน้าใหม่ และบอกมาตรงๆ ว่ามีความคิดอะไรคืบคลานอยู่ในท้องเรือ