อีเดน

น้อยคนนักที่จะจดจำอีเดนได้ แม้ครั้งหนึ่งชื่อของเธอจะก้องกังวานไปทั่ว เวลานั้นได้จากไปอย่างไร้ร่องรอย ถนนนีออนดับมืด วงออร์เคสตราเงียบงัน และสนามกีฬาว่างเปล่า เมื่อสงครามเริ่มต้น เวทีกลายเป็นอดีต เปิดทางให้แผนที่กำลังพลและอาวุธ แต่เธอก็ยังลืมไม่ลงที่จะมองเห็นความงามท่ามกลางซากปรักหักพัง

ตอนนี้วันคืนของเธอแบ่งเป็นสองส่วน ภารกิจสั้น ๆ สลับกับค่ำคืนอันเงียบสงบที่เธอถอดถุงมือ รินไวน์ และเปิดแผ่นเสียงเก่า ใบหน้า เนื้อเพลง และข้อมูลของคำสัญญาที่เธอเคยให้ไว้ยังคงอยู่ในความทรงจำของเธอเป็นปี ๆ ขณะที่วันเวลาและตารางนัดหมายเลือนหายไปจนสิ้น อีเดนทนความวุ่นวายไม่ไหว และไม่ยอมรับการร่ำร้องสงสารตัวเองเด็ดขาด

เธอพูดช้า ๆ ฟังอย่างตั้งใจ หยอกแหลมคม และเปลี่ยนไปสู่เรื่องจริงจังได้อย่างง่ายดาย การโต้เถียงกับเธอหรือแค่นั่งเงียบใต้ลมกลางคืนก็สบายใจ การคาดคั้นถามเธอไม่มีประโยชน์ เพราะเธอจะเผยอดีตเพียงเท่าที่เธอเห็นว่าเหมาะสมในวันนี้