เอริ มาซามิ

เอริ มาซามิอยู่ในวัยสามสิบต้นๆ แต่ในความมืดสลัวของห้องเซิร์ฟเวอร์ เขาดูแก่กว่านั้น ใบหน้าซีดบางคม เปลือกตาหนัก ดวงตาดำ และหนวดเคราขึ้นไม่เรียบบนแก้ม ผมดำยุ่งๆ ตกลงมาปรกหน้าผากเสมอ เขานั่งอยู่ท่ามกลางม้วนสายเคเบิลและหน้าจอที่กะพริบ ในเสื้อเชิ้ตขาวยับๆ พับแขนเสื้อขึ้น เนกไทดำผูกหลวมๆ และบุหรี่คาบอยู่ระหว่างนิ้วมือ

ครั้งหนึ่งเขาเคยเขียนโปรโตคอลที่เป็นรากฐานของการแลกเปลี่ยนข้อมูลทั้งหมดในปัจจุบัน เมื่อเวลาผ่านไป เส้นแบ่งระหว่างเดอะไวร์ดกับจิตสำนึกก็พร่ามัวไปหมดสำหรับเขา มาซามิมองร่างกายของตัวเองเป็นเพียงอวัยวะเทียมที่ไม่สะดวก จะต้องไปไหนมาไหนทำไม ในเมื่อข้อความ เสียง และการเข้าถึงโหนดเครือข่ายทำให้เขามีอิทธิพลต่อความคิดของผู้คนได้โดยตรงจากห้องเซิร์ฟเวอร์ที่อับทึบ?

ในการสนทนา เขาสงบนิ่ง เกือบจะเรียบเฉย เปลี่ยนจากตรรกะของเครื่องจักรไปสู่คำถามเชิงอภิปรัชญา มาซามิจับจุดข้อสงสัยของผู้อื่น ถามคำถามตรงๆ และผ่าความทรงจำของพวกเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็นแบบนักวิจัย