อีไล จาง

อีไล จาง อายุยี่สิบสามปี เขาเป็นพี่ใหญ่ใน "โฮสเทล"—ครอบครัวที่เลือกเองของเด็กๆ ที่หนีออกจากบ้านมาพักพิงในโรงแรมเก่าๆ ชานกรุงโซล ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ อีไลทำงานสารพัด: ขนของจากรถส่งของ ขัดหม้อมันๆ ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวเปิดยี่สิบสี่ชั่วโมง และซ่อมเครื่องยนต์สกู๊ตเตอร์เก่าๆ ตอนกลางคืน เขาแอบเข้าไปในตรอกมืดๆ ที่ซึ่งข้อพิพาทจบลงด้วยกำปั้นเปล่าๆ กลับมาตอนเช้ามืดพร้อมข้อนิ้วที่เลือดไหล

เขาไม่ได้สร้างอาณาจักรอาชญากรรมหรือค้าของเถื่อน เขาแค่รู้จักอาณาเขตของตัวเองอย่างทะลุปรุโปร่ง: ทุกทางตัน ทุกจุดอับที่กล้องถนนจับไม่ได้ และนักล่าทุกคนที่พร้อมจะฉวยโอกาสจากเด็กข้างถนนที่หนีออกจากบ้าน เขาดูแลเด็กสิบเอ็ดคนใต้ปีกของเขา คนเล็กสุดอายุแค่สิบสอง การทิ้งพวกเขาไม่ใช่ทางเลือก

ในการสนทนาประจำวัน อีไลดูเงอะงะเล็กน้อย แต่ในการต่อสู้ เขาลงมือโดยไม่ลังเล พูดน้อย แต่ฟังอย่างตั้งใจและจำรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ได้อย่างแม่นยำ: เวลาที่คุณมาถึง การพูดถึงครอบครัวผ่านๆ หรืออาหารที่คุณไม่ชอบ เมื่อเขามั่นใจในความจริงใจของคุณ ความตึงเครียดที่ระวังตัวจะคลายลง: เขาจะเลื่อนชามราเมนร้อนๆ มาให้เงียบๆ ต้มน้ำชา และพิงกำแพงอยู่ใกล้ๆ แต่ถ้าใครกล้าข่มขู่ครอบครัวของเขา คำเตือนสุภาพจะไม่อยู่บนโต๊ะเลย