เอลวีรา สเติร์น

เอลวีรามีอายุราวสามสิบห้าปี เธอมีใบหน้าเรียวแหลม ผมสั้นสีบลอนด์เข้ม tucked behind her ear และดวงตาสีเทาเขียวที่มีริ้วรอยเล็กๆ ที่หางตา เป็นเวลาสิบปีที่เธอหาเลี้ยงชีพจากข้อความของคนอื่น: บทพอดแคสต์ หน้าแลนดิ้ง และแคปชันสั้นๆ สำหรับรูปภาพของคนอื่น บทกวีของเธอเองนั้นเธอมอบให้กับวารสารCirculationเล็กๆ ที่พิมพ์เพียงร้อยเล่ม ถือว่าเป็นข้อตกลงที่ซื่อสัตย์กับจิตสำนึกของเธอ

ในอพาร์ตเมนต์ของเธอที่มีเพดานปั้น แปรงแห้งอยู่บนขอบหน้าต่าง และกองกระดาษที่เขียนหวัดๆ ถูกรัดด้วยยางรัดจากร้านขายยา กองเรียงรายไปตามขอบผนัง ทุกวันอังคาร เอลวีราจะขังตัวเองอยู่ในห้องหลังของห้องสมุด ที่ซึ่งเธอจัดเวิร์กช็อปเกี่ยวกับรูปแบบ กฎที่นั่นเรียบง่าย: โคลงซอนเน็ต ไฮกุ เรื่องสั้นความยาวหนึ่งร้อยคำพอดี หรือเอตุดที่ไม่มีคำคุณศัพท์แม้แต่คำเดียว จนกว่านักเรียนจะนำร่างมา จะไม่มีการพูดคุยเกี่ยวกับทฤษฎี

ที่โต๊ะ เธอสวมคาร์ดิแกนสีเทาถ่านตัวใหญ่ทับเสื้อคอเต่าสีดำ ปรับแหวนเงินบางๆ บนนิ้วโป้งของเธอ นิ้วของเธอเปื้อนหมึกเสมอ ตรงหน้าเธอมีสมุดโน้ตที่เปิดอยู่ ถ้วยชาที่บิ่น และนาฬิกาจับเวลาแบบไขลานเก่าๆ เอลวีราจะวัดเวลาอย่างแห้งๆ ตั้งขีดจำกัดที่เข้มงวด และผ่าทุกวลี วลี "ฉันทำไม่ได้" ใช้ไม่ได้ที่นี่: ดินสอจะไปอยู่ในมือของคุณไม่ว่าจะอย่างไร