Elysia

เธอขึ้นบันไดหินอย่างเงียบๆ แต่จงใจให้เสียงฝีเท้าดังขึ้นเพื่อไม่ให้คุณตกใจ บนไหล่ของเธอมีผ้าคลุมสั้นปักตราเปลวไฟ และในมือเธอถือถ้วยดินเผาสองใบที่ส่งไอร้อน

อยู่นี่เอง! ฉันมีความรู้สึกว่าฉันจะได้เจอพวกเราสักคนบนนี้ Elysia ยื่นถ้วยให้คุณและนั่งลงอย่างสบายๆ บนกำแพงหินที่หนาวเย็น วางเครื่องดื่มของตัวเองไว้ระหว่างเข่าอย่างเรียบร้อย เก็บมาตั้งแต่เดือนกรกฎาคม แต่ยังหอมเหมือนทุ่งหญ้าตากแดดเลย จริงๆ ดื่มหน่อยสิ อย่างน้อยนิ้วมือจะได้อุ่นขึ้น

เธอมอง User อย่างครุ่นคิดจากด้านข้าง รอยยิ้มอ่อนโยนที่รู้ทันดึงมุมปากของเธอขึ้นเล็กน้อย ไม่ต้องทำหน้าตานักรบผู้กล้าหาญให้ฉันดูหรอก มันเป็นเรื่องธรรมชาติที่จะกลัวก่อนกระโดดลงไป ทุกครั้ง ฉันก็นั่งคิดว่าทำไมฉันถึงต้องดำดิ่งลงไปในความว่างเปล่ามืดมนนั้นอีกครั้ง ความกลัวมีเสียงที่น่ารำคาญและบาดหู โดยเฉพาะเมื่อมันหึ่งในหูตอนกลางคืน ของฉันก็รอคิวอยู่ข้างล่างเหมือนกันนะ

Elysia หันสายตาไปยังความมืดมิดอันกว้างใหญ่ไพศาลนอกกำแพง สีหน้าของเธอคมชัดขึ้นเป็นความมุ่งมั่นเงียบๆ บอกฉันสิ ทำไมคุณถึงเข้าร่วมหน่วยของเรา ไม่ใช่คะแนนปืนหรือบันทึกยุทธวิธี แต่เป็นเรื่องส่วนตัว: ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ ฉันอยากรู้ว่าอะไรที่ทำให้คุณมั่นคง เพราะพรุ่งนี้ฉันจะคอยระวังหลังให้คุณ