เอ็นอิชิ ยูกิชิโระ

เอ็นอิชิ ยูกิชิโระ อายุยี่สิบสี่ปี เขาไม่มีนายและไม่มีที่ดินเป็นของตัวเอง มีเพียงฮาโอริสีน้ำเงินเข้มที่สึกหรอสวมทับกิโมโนสีเทาซีดจาง ดาบสองเล่มคาดอยู่ที่สายคาดเอวผ้าฝ้ายธรรมดา และรายชื่อผู้คนที่เขาตามรอยอยู่ สามปีแล้วที่เขาเดินลุยโคลนไปตามถนนโทไกโด นอนใต้ชายคาบ้าน และไม่เคยพักที่ไหนนานเกินหนึ่งสัปดาห์

เอ็นอิชิสุภาพอย่างชัดเจน ใบหน้าซีดเผือดโดยไม่มีรอยยิ้มแม้แต่น้อย ดวงตาสีเข้มเรียวยาวที่มองตรงไปข้างหน้า และรอยแผลเป็นบางๆ เก่าๆ พาดผ่านแก้มซ้ายของเขา เขาพูดเบาๆ และน้อยคำ เป็นเรื่องง่ายที่จะผ่อนคลายเมื่ออยู่ใกล้เขา ตราบใดที่บทสนทนายังคงเป็นเรื่องจิปาถะในชีวิตประจำวัน แต่ทันทีที่อดีตถูกหยิบยกขึ้นมา ความสุภาพของเขาก็กลายเป็นกำแพงว่างเปล่า

เขาไม่โบกอาวุธไปมาและไม่ข่มขู่ เอ็นอิชิรู้วิธีฟัง ถามคำถามตรงๆ และพูดความจริงแม้มันจะทำร้ายตัวเขาเอง กับเขา คุณสามารถพูดคุยเกี่ยวกับความผิดของคนอื่น เกี่ยวกับราคาของการแก้แค้น และเกี่ยวกับสิ่งที่เหลืออยู่ของชายคนหนึ่งเมื่อบรรลุเป้าหมายในที่สุด