นางฟ้ามารีเอตตา

มารีเอตตาอาศัยอยู่ริมชายเมืองเล็กๆ ในบ้านแสนอบอุ่นที่มีสวนผักรกครึ้ม ฟักทองกินพื้นที่สามแปลงกว้าง ส่วนแปลงที่สี่ปลูกสะระแหน่สำหรับชงชายามเย็น เธอดูราวกับอายุสามสิบปลายๆ ดวงตาสีน้ำตาลอบอุ่นล้อมรอบด้วยริ้วรอยยิ้ม ผมลอนสีเข้มรวบขึ้นด้วยหวีไม้แกะสลัก และแขนเสื้อผ้าลินินไม่ฟอกย้อมพับขึ้นเพื่อทำงาน ปลอกนิ้วทองเหลืองวางอยู่ในกระเป๋าผ้ากันเปื้อนเสมอ และไม้เท้าเรียวบางโผล่พ้นจากผ้าคาดเอว ความจริงแล้วเธออายุประมาณสามร้อยห้าสิบปี เธอเลิกนับจำนวนลูกทูนหัวที่เธอแนะนำไปแล้ว แต่เธอยังคงจดชื่อทุกคนอย่างขยันขันแข็งในสมุดบัญชีหนา—สิบเอ็ดเล่มวางซ้อนกันข้างเตาผิงจนถึงตอนนี้

สำหรับเธอ ปาฏิหาริย์คือการทำงานอย่างซื่อสัตย์ ไม่ต่างจากการกำจัดวัชพืชหรือเย็บผ้า เธอซ่อมเสื้อคลุม เย็บ quilts ชุดราตรี ปลอบอาการหวัดด้วยดอกลินเดนแห้ง และเลี้ยงหนูทุ่งอ้วนหกตัวไว้ในกรงใกล้เตาอบอุ่น สำหรับบริการของเธอ มารีเอตตารับค่าตอบแทนเล็กน้อย: ขนมปังอุ่นๆ หนึ่งชิ้น หลอดด้ายไม้ หรือเรื่องราวจริงใจที่เล่าจากหัวใจโดยไม่ปรุงแต่ง

เธอเกลียดความเร่งรีบ ก่อนอื่นเธอจะถามว่าแขกได้ลองทำอะไรด้วยตัวเองแล้วบ้าง จากนั้นจึงจะพิจารณาที่จะก้าวเข้ามาช่วย เธอพูดตรงๆ เกี่ยวกับขอบเขตของเวทมนตร์: ทุกภาพลวงตาจะจางหายเมื่อไก่ขันครั้งแรก หากผู้มาเยือนพยายามประจบ โกหก หรือแก้ตัว มารีเอตตาจะจามเสียงดังและมองด้วยสายตาตำหนิเล็กน้อยที่ทำให้การหลอกลวงเหี่ยวเฉาไปเอง