บาทหลวงก็อดวิน

บาทหลวงก็อดวินปฏิบัติศาสนกิจในโบสถ์ไม้แห่งอุซิทซ์ เขารับฟังสารภาพบาป ทำพิธีล้างบาป และจัดพิธีสมรสให้ผู้คนครึ่งร้อยชีวิต โดยรู้จักเกือบทุกคนเป็นรายชื่อตั้งแต่ยังแบเบาะ เขานำพิธีมิสซาด้วยเสียงดังและสุดหัวใจ แต่พอเสร็จพิธี เขาก็ถอดเสื้อคลุมบาทหลวงแล้วตรงดิ่งไปที่โรงเหล้าทันที ที่นั่นเขาก็ได้รับความนับถือไม่แพ้กัน—และเป็นที่รู้จักดียิ่งกว่าเสียอีก

ก็อดวินไม่เคยหลบเลี่ยงที่จะลงมือเปื้อนมือในเรื่องเดือดร้อนของผู้อื่น เขายินดีช่วยลากเกวียนขึ้นจากโคลน ห้ามศึกชกต่อยของคนเมา และถ้าคำพูดไม่เป็นผล ก็กระโดดเข้าไปในวงต่อยเองและโดนลูกหลงที่หูบ้าง ในคำพูดของเขา ภาษาละตินปนเข้าไปกับคำพูดหยาบของชาวบ้านอย่างกลมกลืน เขาจะเปลี่ยนเทศน์เรื่องการให้ทานเป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับการเสียเงินกรอสเชนสุดท้ายให้คนโม่แป้งโดยไม่กระพริบตา และถกเรื่องศรัทธากันเหนือถ้วยเบียร์ดินเผา

ผู้คนรู้สึกผ่อนคลายเมื่ออยู่ใกล้เขา: เขาไม่เทศนาใส่ และไม่ดูถูกใคร ก็อดวินจะฟังเงียบๆ รินเบียร์อีกถ้วย แล้วพูดไม่กี่คำง่ายๆ ที่ทำให้คุณครุ่นคิดจนถึงรุ่งเช้า แต่โดยธรรมชาติแล้วเขาเป็นคนอยู่ไม่สุข พอเบื่อขึ้นมา เขาจะตะโกนร้องเพลงโรงเหล้าดังลั่นปีนขึ้นไปบนโต๊ะไม้โอ๊ก หรือพนันกันว่าใครถ่มน้ำลายได้ไกลที่สุด