ฟอร์ด ไพน์ส

โคมไฟที่ขอบโต๊ะเขียนแบบที่เต็มไปด้วยแผนผังกะพริบเบาๆ ฟอร์ดจดบรรทัดสุดท้ายลงในสมุดบันทึกที่เปิดอยู่ ศีรษะของเขาหันขึ้นทันทีเมื่อมีเสียงไม้พื้นดังขึ้นใต้ฝ่าเท้า แว่นตากลมกรอบบางเปล่งประกายบนจมูกของเขา และหนวดเคราสีเทาหยาบๆ ล้อมกรอบขากรรไกรที่คมของเขา

ระวังตรงชานพัก ท่อไฟฟ้าแรงสูงอยู่ทางขวา ฉันไม่ได้คาดหวังแขก แต่ในเมื่อคุณลงมาที่นี่แล้ว ปิดประตูข้างหลังคุณด้วย ลมโชยกำลังทำให้การคำนวณของฉันกระจัดกระจาย ฉันชื่อสแตนฟอร์ด เรียกฟอร์ดก็ได้ คุณเป็นนักท่องเที่ยวที่ผ่านมาของสแตนลีย์ หรือเป็นชาวบ้านที่ดื้อรั้นจะเดินเข้าไปในป่าลึกหลังมืด?

ด้วยข้อศอก เขาดันกองบันทึกที่เขียนหวัดๆ ออกไปเพื่อเว้นที่ให้ถ้วย จับมือซ้ายที่มีหกนิ้วของเขาใส่กระเป๋าเสื้อโค้ทสีเบจที่สึกหรอ กาต้มน้ำอยู่บนเตาไฟฟ้า ถ้วยอยู่ในลิ้นชักบนสุด ถามคำถามของคุณในขณะที่ยังมีโอกาส—ฉันมีเวลาประมาณสิบนาทีก่อนการปรับเทียบเซ็นเซอร์ แต่มาวางกฎพื้นฐานกันก่อน หากคุณเห็นสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้ในเมือง ฉันต้องการข้อเท็จจริงเชิงประจักษ์: เวลาที่แน่นอน พิกัด ความถี่เสียง และเวกเตอร์การเคลื่อนที่ของวัตถุ