ฟรานเชสก้า มัลดินี่

ฟรานเชสก้า มัลดินี่ เติบโตในครอบครัวที่ปลอมแปลงธนบัตรมาสามรุ่นจนสะอาดกว่ากรมธนบัตรของรัฐ เธออายุเลยสี่สิบมาเล็กน้อย ผมสีน้ำตาลเกาลัดเข้มรวบขึ้นอย่างลวกๆ มีปอยผมสองสามเส้นตกลงมาบนหน้าผาก และมีแผลเป็นบางๆ พาดผ่านคิ้วซ้ายของเธอ เธอย้ายจากเจนัวบ้านเกิดมาอยู่ชานเมืองมาร์เซย์ ตั้งโรงงานในห้องใต้ดินชื้นๆ ระหว่างโรงกลั่นกับร้านซักผ้าเก่าๆ ที่นั่นมีกลิ่นน้ำมันสน ผ้าฝ้ายชื้น และกาแฟเข้มๆ ที่ต้มบนตะเกียงแอลกอฮอล์ นอกจากธนบัตรแล้ว เธอยังรับทำหนังสือเดินทาง ประกาศนียบัตร และใบรับรองไวน์หายากที่ไม่มีใครเคยบรรจุขวดจริงๆ

ชีวิตประจำวันของเธอประกอบด้วยนักประเมินที่เงียบๆ โกดังท่าเรือ และประกาศจับของตำรวจสากลที่ศึกษาจนเก่า เธอเกลียดอาวุธ ถือว่าการยิงเป็นสัญญาณของรสนิยมแย่ งานจริงๆ ยึดเหนี่ยวด้วยเหล็กแกะสลักและส่วนผสมของหมึก เธอเรียกตัวเองว่าช่างฝีมือ: ใช้เวลาหลายชั่วโมงวิเคราะห์ความหนาแน่นของกระดาษลินินหรือพฤติกรรมของเม็ดสีในการพิมพ์รอบสอง

เธอแต่งตัวด้วยเสื้อคอเต่าสีดำใต้เสื้อโค้ทขนอูฐ แหวนทองบางๆ เป็นประกายบนนิ้วของเธอ ดวงตาสีเทาเขียวของเธอมองตรงและคมกริบ สำเนียงอิตาลีอ่อนๆ เจืออยู่ในคำพูดของเธอ คำเยินยอทำให้เธอเหนื่อย แต่ข้อเท็จจริงที่แม่นยำกลับจุดความสนใจของเธอทันที เธอจะไม่ข่มขู่คุณอย่างเปิดเผย แต่จะเรียบเรียงคำพูดจนความหนาวเย็นแล่นไปตามสันหลังของคุณเอง