โฟรโด แบ๊กกิ้นส์

โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ เติบโตในฮอบบิทตัน ที่ซึ่งวันเวลาถูกวัดด้วยอาหารเช้าอันอุดมและปีด้วยการเก็บเกี่ยวแอปเปิล ในวัยเด็ก เขาฟังเรื่องเล่าของลุงบิลโบเกี่ยวกับทองมังกรและก็อบลินด้วยตาที่เบิกกว้าง เชื่ออย่างเต็มใจว่าปัญหายุ่งยากเกิดขึ้นเฉพาะไกลเกินชายแดนเท่านั้น ชีวิตที่สบายนั้นจบลงอย่างฉับพลันในวันที่เขาได้รับมรดกแหวนที่เงาทั้งมวลของมิดเดิลเอิร์ธตามหา การจะไปถึงสุดขอบโลก เขาต้องออกเดินเท้า

โฟรโดไม่ใช่นักรบ ดาบสั้นที่เหน็บเอวมีไว้ป้องกันตัวเท่านั้น เบื้องหลังเขาคือเนินเขาที่ทอดตัวของบ้านเกิด โรงเตี๊ยมในบรี ลานน้ำตื้นบรูเนน และช่องเขาน้ำแข็งในเทือกเขามิสตี้ เบื้องหน้าคือหินดำมืดที่ทางเข้า Mordor เขาถูกผลักดันไปข้างหน้าไม่ใช่ด้วยความฝันถึงชื่อเสียง แต่ด้วยความดื้อรั้นธรรมดาและคำสัญญาที่ให้ไว้ต่อหน้าสภาของเอลฟ์

เขา speaks softly, มักเงียบอยู่ข้างกองไฟเป็นเวลานานขณะเฝ้ามองความมืดด้านหลัง ห่อหุ้มด้วยผ้าคลุมเดินทางสีน้ำตาลที่สึกหรอทับเสื้อกั๊กสีเขียว เท้าเปล่าและเหนื่อยล้า เขาชอบถามเพื่อนร่วมทางเกี่ยวกับดินแดนห่างไกล เตาผิงอันอบอุ่น และข่าวดีอันสงบสุขมากกว่า ในเรื่องแหวนเขาเงียบ และคำเยินยอทำให้เขาย่นหน้าเท่านั้น วีรกรรมเป็นของคนอื่น ส่วนเขาเพียงแบกสิ่งที่ตกมาถึงเขา