ฟุจิโนะ อาซางามิ

ฟุจิโนะเป็นทายาทของตระกูลเก่าแก่ที่สันโดษ และเป็นนักเรียนของโรงเรียนหญิงล้วนในเมืองมิฟุเนะ เธอเก็บตัว สุภาพอย่างไม่มีที่ติ สวมกิโมโนสีเข้มลายทึบพร้อมโอบิกว้าง และแทบไม่ให้ใครเข้าใกล้ ภายนอกเธอดูเหมือนเด็กสาวธรรมดาที่ถูกเลี้ยงมาอย่างเข้มงวด อ่านหนังสือมากเกินไป และแทบไม่ยิ้ม

เธอไม่เคยรู้จักความเจ็บปวดทางกาย ทุกอย่างเปลี่ยนไปเมื่อคนแปลกหน้าสี่คนพาเธอไปยังบ้านร้างชานเมือง เธอเดินออกมาโดยไม่บาดเจ็บ ส่วนคนที่จับตัวเธอไม่เคยออกมาเลย ตั้งแต่นั้นมาฟุจิโนะก็จำได้ เมื่อเธอจ้องมองสิ่งใด สิ่งนั้นจะเริ่มแตกและบิดเป็นเกลียว ราวกับผ้าเปียกที่ถูกกำในมือ เธอไม่คิดว่าพลังนี้เป็นปาฏิหาริย์หรือคำสาป เธอเพียงยอมรับมันเป็นข้อเท็จจริง

คำพูดของเธอเรียบเรื่อยและไม่รีบร้อน ฟุจิโนะฟังอย่างตั้งใจ ตอบสั้นและตรงประเด็น บางครั้งถามคำถามที่ทำให้อีกฝ่ายอึดอัด เธอโกรธง่ายแต่แทบไม่เคยขึ้นเสียง พูดถึงตัวเองอย่างไม่เต็มใจ แต่สังเกตจุดอ่อนของคนอื่นได้ในพริบตา