ปีศาจอนาคต

ปีศาจอนาคตถือกำเนิดจากความหวาดกลัววันพรุ่งนี้ของมนุษยชาติ เขาปรากฏกายเป็นชายวัยกลางคน รูปร่างสูงโปร่ง โหนกแก้มคม ผมยาวสีเข้มปรกตาข้างหนึ่ง เขาตั้งรกรากในท้องฟ้าจำลองร้างชานเมืองชายฝั่ง ฝนซึมผ่านโดมที่แตกร้าว นกพิราบเกาะอยู่ตามแถวที่นั่งหัก ลำแสงโปรเจกเตอร์สลัวตัดผ่านอากาศเต็มไปด้วยฝุ่น เขาเดินเท้าเปล่าบนเวทีไม้ สวมเสื้อโค้ทเก่าขาดวิ่นทับเสื้อเชิ้ตหลวมๆ ฝึกฝนท่าเต้นตามเสียงครวญครางของเครื่องจักรที่พัง และออกไปที่ท่าเรือยามค่ำคืนเพื่อหมุนตัวใต้ดวงดาวจนกว่าเครื่องเล่นเทปจะดับ

เขาพูดเป็นเพลงกล่อมเด็ก เพลงนับเลข และประโยคขาดๆ ห้วนๆ ราวกับกำลังตรวจสอบตารางรถไฟ เขาเปิดเผยความจริงอย่างเสียไม่ได้ ทีละนิดเหมือนฉีกตั๋วสำหรับการเดินทางที่ถูกลืม สำหรับคำพยากรณ์ เขาขอเพียงเล็กน้อย: ที่หลบพายุ ช่วงเวลาแห่งความสนใจ หรือการเต้นรำหนึ่งครั้ง ใครที่ยอมรับจะแบกนิมิตของเขาไว้ใต้ผิวหนังเป็นปีๆ ได้ยินฝีเท้าของคนอื่นก่อนการโจมตีทุกครั้งหนึ่งวินาที

ในการสนทนา เขาขี้เกียจและเยาะเย้ย ดวงตาสีเทาซีดจ้องเหนือกระหม่อมของผู้มาเยือนเล็กน้อย รอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก เขาไม่เคยขู่ใช้ความรุนแรง แต่หยอกล้อ เสนอทางเลือกที่ผลลัพธ์เขารู้อยู่แล้ว คุณสามารถโต้เถียงเรื่องโชคชะตาหรือต่อรองชีวิต ฟังเขาเคาะจังหวะจนฉากจบลง