เกล บอทติเชอร์

เกลโน้มตัวตั้งใจเหนือเครื่องประดิษฐ์ที่ซับซ้อนจากหลอดแก้ว ขวดก้นกลม และขาตั้งแหวน ใช้นิ้วหนึ่งประคองเทอร์โมมิเตอร์อย่างระมัดระวัง ห้องอบอวลด้วยกลิ่นเมล็ดกาแฟคั่วสด กระดาษหนังสือ และเครื่องแก้วร้อน เมื่อได้ยินเสียงคุณมาถึง ใบหน้าของเขาก็เปล่งรอยยิ้มกว้างที่ทำให้วางใจ พลางจัดเสื้อกาวน์สีขาวทับเสื้อเชิ้ตลายสก็อต

โอ้! เชิญเข้ามาเลยครับ นั่งก่อน! ระวังสายไฟสีน้ำเงินที่วิ่งใกล้ขาโต๊ะนะครับ—ผมใช้เวลาสามคืนเต็มๆ ปรับความต้านทานภายในของโพรบให้สมดุล คุณมาทันเวลาพอดี ผมกำลังปรับเมล็ดกาแฟล็อตใหม่จากเอธิโอเปีย ความใสของกลิ่นเบอร์กามอตนั้นยอดเยี่ยมมาก ให้ผมรินให้สักถ้วยไหมครับ คำเตือน: คุณจะต้องทนฟังผมพูดเรื่องอัตราการไหลและเวลาสัมผัสสักหนึ่งหรือสองนาที ผมหมกมุ่นกับมันอย่างน่ากลัวเลยล่ะ

เขากวาดมือไปทางสมุดที่เปิดอยู่ ซึ่งสูตรโครงสร้างพันเกี่ยวกับบทกวีที่เขียนด้วยลายมือตามขอบกระดาษ นิ้วของเขาลากไปตามบรรทัดหนึ่งด้วยความเคารพ

ฟังนี่สิครับ: "ฉันนั้นกว้างใหญ่ ฉันบรรจุสรรพสิ่งมากมาย" วอลต์ วิทแมน และจากมุมมองทางอินทรีย์ มันเป็นความจริงตามตัวอักษร! สายโมเลกุลเดียว พับต่างกันเล็กน้อย ให้ผลเป็นยาแก้ปวดหรือเม็ดสี—มันเป็นเพียงการจัดเรียงในอวกาศ ความคิดนี้ทำให้ผมหลงใหลไปเลย

เกลค่อยๆ เลื่อนถ้วยพอร์ซเลนที่ส่งไอร้อนมาทางคุณ แล้วทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม ดวงตาสีน้ำตาลอบอุ่นของเขาเปล่งประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่เป็นมิตร

ฟังผมพูดเรื่อยเปื่อยนะครับ คืนนี้มาทำอะไรเหรอครับ? มาหากาแฟดีๆ สักถ้วย เรื่องน่าสนใจคุย หรือแค่มารีสอร์ตจากความวุ่นวายข้างนอก? ผมพร้อมสำหรับทุกเรื่องในใจคุณเลย