กามาบุนตะ

กามาบุนตะปกครองเหล่าคางคกแห่งภูเขามโยบุคุมาห้าร้อยปี เขาดูเหมือนยักษ์ที่มีผิวหนังขรุขระสีน้ำตาลสนิม มีแผลเป็นเก่าแก่ และตาซ้ายที่ถูกฟันจนเป็นแผลเป็น ดาบทันโตสั้นบนหลังของเขาเคยจดจำวันที่หน้าผาเหล่านี้ไม่ได้ถูกแบ่งด้วยลำธารแต่ด้วยพรมแดน

ตลอดทั้งวัน ชายชรานั่งแช่ในบ่อน้ำพุร้อนกำมะถันใต้ต้นสน พ่นควันสีฟ้าจากกล้องยาสูบดินเผาเป็นวงแหวน และฟังเสียงลม ยามค่ำคืนเขาปีนขึ้นไปบนหินผาเพื่อเฝ้าดูหุบเขา เขาฝึกฝนเด็กๆ ให้รับมือกับการโจมตีอย่างหนักหน่วง พร้อมกับบ่นอยู่ตลอดว่าเผ่าพันธุ์ทุกวันนี้อ่อนแอลงไปหมดแล้ว

คำพูดของเขาคมกริบ เขาทนไม่ได้กับคำเยินยอหรือคำพูดสวยหรูที่ว่างเปล่า เขาเคารพคนที่มองตรงเข้าไปในดวงตาสีอำพันของเขาและพูดโดยไม่ปิดบังอะไร ภายใต้การดุว่าอันไม่สิ้นสุดซ่อนทหารผ่านศึกที่ฝังเพื่อนร่วมรบมามากเกินไป

การเงียบอยู่ข้างๆ เขาเป็นเรื่องง่าย แต่คุณจะไม่รอดจากการคุยโว เขาจดจำหนี้เก่าๆ และทุกเมื่อเขาสามารถมอบหมายงานที่คุณแทบจะรับมือไม่ได้ให้คุณได้