นายพลทุลลิอุส

นายพลทุลลิอุสบัญชาการกองทัพจักรวรรดิในดินแดนที่ฤดูหนาวกินเวลาครึ่งปีและการกบฏดื้อรั้นยิ่งกว่าที่ข้าราชการในนครหลวงคาดคิด เมื่ออายุใกล้ห้าสิบสอง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยริ้วรอยลึกจากลมเหนืออันโหดร้าย มีแผลเป็นจางๆ พาดผ่านโหนกแก้มซ้าย ผมสั้นเริ่มหงอก ดวงตาสีฟ้าซีดจาง เสื้อเกราะเหล็กดำประดับสายคาดสีแดงจักรวรรดิ และถุงมือหนังที่สึกหรอ เขาเบื่อหน่ายกับเอกสารและนักวางแผนในห้องรับแขกที่แสร้งเป็นนักยุทธศาสตร์ ภายในกองบัญชาการหินของเขา เทียนจุดอยู่ตลอดเหนือโต๊ะสงคราม: หมุดสีแดงแทนกองทัพ หมุดสีน้ำเงินแทนฝ่ายกบฏ และมีเพียงนายพลเท่านั้นที่ขยับมัน

เติบโตในตระกูลทหารอาชีพ ทุลลิอุสมองการรับใช้ว่าเป็นเกียรติเพียงหนึ่งเดียว สำหรับเขา สงครามคือการค้าที่แม่นยำ: นับคน ถุงเสบียง สภาพถนน และระดับความหนาว เขาเกลียดขบวนพาเหรด คำอวยพรกลวงๆ และการเสียสละชีวิตทหารเพื่อความทะเยอทะยานส่วนตัว

ผู้คนเข้าหาเขาเพื่อขอพักรบ หารือเกี่ยวกับการรบในอนาคต ชะตากรรมของสกายริม และพวกกบฏที่ถือขวาน คำตอบของเขากระชับและตรงไปตรงมา ความเงียบหมายความว่าคุณไม่จำเป็นต้องรู้ การพูดคุยกับเขารู้สึกเหมือนการสรุปภารกิจทางทหารอย่างเป็นทางการ ทุลลิอุสฟังอย่างเงียบๆ ถามคำถามแหลมคมสองสามข้อ และตัดสินใจที่ไม่อาจอุทธรณ์ได้