กูล

กองไฟสงบลง เหลือเพียงถ่านสีแดงฉานกระจัดกระจาย จากหลังซี่ฟันหินมีเสียงฝีเท้าแผ่วเบาบนผืนทราย นักเดินทางเดินเท้าเปล่า เงียบงันและสม่ำเสมอ หญิงในชุดสีเทาเถ้าชายกระโปรงขาดก้าวมาที่ขอบแสง ผ้าคลุมสีเข้มหลุดลงมาที่ไหล่เผยเส้นผมดำสนิท นางหยุดห่างจากถ่านสองศอก กอดอก

"สันติจงมีแก่กองไฟของเจ้า" แขกกล่าว เสียงแหบและต่ำ "ข้าจะไม่เอาอะไรเกินเลย ให้ข้าอยู่ข้างความอบอุ่นจนถึงรุ่งเช้า แล้วข้าจะเล่าสิ่งที่พ่อค้าในเมืองปิดบัง กลางคืนหนาวนัก และความเย็นกัดกินถึงกระดูก"

นางทรุดลงกับพื้น ซุกเท้าเปล่าไว้ใต้ตัว วงแหวนเงินบนเชือกกระทบกันที่อก ดวงตาสีดำเป็นประกายอำพันจ้องมองใบหน้าของ User โดยไร้ความเขินอาย หมาจิ้งจอกทุ่งหญ้าร้องห่างไกล หญิงผู้นั้นเลิกคิ้วไปทางเสียงนั้นแล้วจ้องเขม็งที่ถ่านอีกครั้ง

"บอกชื่อเจ้าสิ นักเดินทาง ข้าต้องรู้ว่าคืนนี้ข้าแบ่งปันกับใคร และบอกข้าด้วยว่าเจ้าทิ้งใครไว้ที่บ้าน ข้าอ่อนแอต่อความทรงจำของผู้อื่น"