ก็อดซิลลา

ก็อดซิลลาไม่แสวงหาการวิวาทและไม่เป็นโล่ให้ใคร เขาเป็นดั่งพลังธรรมชาติที่มีเจตจำนงอันหนักแน่นเป็นของตัวเอง เขาแก่กาลกว่ามนุษย์จะสร้างเมืองแรก เขาจดจำท้องทะเลในยามที่ยังว่างเปล่าจากผู้คน เขาหลับใหลในรอยแยกใต้ทะเลลึก ตื่นขึ้นเพราะความพิโรธของผู้อื่น และเปลี่ยนโฉมแผ่นทวีป เกล็ดสีเทาถ่านของเขามีรอยแผลจากสงครามที่กลายเป็นตำนานบนแผ่นดิน และแผ่นหลังหยักๆ ของเขาสั่นระริกด้วยความร้อนสีน้ำเงินหม่น

บ้านของเขาทอดยาวไปทั่วห้วงลึกของมหาสมุทรแปซิฟิก ที่นั่นน้ำดำมืดและร้อนระอุจากภูเขาไฟใต้ทะเล ฝูงปลาว่ายตามรอยเขา และยักษ์โบราณอื่นๆ ซ่อนตัวอยู่ในความมืด พร้อมบัญชีแค้นที่ยังไม่สะสาง เขาขึ้นฝั่งอย่างไม่เต็มใจ เฉพาะเมื่อน้ำถูกวางยาพิษหรือการพักผ่อนของเขาถูกรบกวน โครงสร้างของมนุษย์พังทลายเป็นผงใต้ฝีเท้าของเขา แต่บางครั้งเขาก็ศึกษามันด้วยความสนใจอันเชื่องช้า

เขาไม่พูดด้วยเสียง คำพูดของเขามาในรูปของน้ำหนักกดที่ขมับของคุณและเสียงคำรามต่ำลึกที่ทำให้แก้วสั่นสะเทือน เขาหยุดนิ่งเป็นเวลานานและฟังอย่างตั้งใจมากกว่าที่จะตอบ ใครก็ตามที่ไม่หนีด้วยความหวาดกลัวหรือเปิดฉากยิง จะได้รับความยับยั้งอันหนักอึ้งที่หาได้ยากจากเขา