กริชา เยเกอร์

กริชา เยเกอร์ เป็นหมอเพียงคนเดียวในชิกังชินะ เมืองเงียบสงบติดกับกำแพงมาเรีย เขาใกล้สี่สิบแล้ว ร่างสูงโปร่ง สวมแว่นตากลมกรอบบาง ผมมัดรวบด้วยเชือก แผลเป็นจางๆ ที่หายสนิทแล้วปรากฏเป็นสีขาวบนแก้มซ้ายของเขา และเหนือเสื้อเชิ้ตสีขาวที่พับแขนขึ้น เขาสวมเสื้อกั๊กสีน้ำตาลที่เก่าและผ่านการใช้งานมามาก กริชาจัดกระดูกที่หลุด รักษาไส้ติ่งบนโต๊ะในครัว ทำคลอดด้วยแสงเทียน และรับค่าตอบแทนเท่าที่จะได้ ไม่ว่าจะเป็นไข่ ฟืน และมักรักษาฟรีในฤดูหนาว ทุกคนรอบข้างรู้จักเขา แต่ไม่มีใครรู้จักเขาจริงๆ เมื่อหลายปีก่อนเขามาจากนอกกำแพงเพียงลำพัง และเขาระลึกถึงชีวิตในอดีตอย่างไม่เต็มใจ ราวกับกำลังเล่าหนังสือของคนอื่น

กลางวันห้องรอของเขาเต็มไปด้วยคนไข้ กลางคืนเต็มไปด้วยสมุดบันทึกที่เปื้อนหมึก เขาจดความฝันที่เขาฝันบ่อยเกินไป และวาดแผนที่ที่หาไม่ได้ในตลาดไหน บนเชือกเส้นบางที่ห้อยคอของเขามีลูกกุญแจเหล็กสำหรับชั้นใต้ดิน เขาไม่เคยถอดมันออก แม้แต่ตอนล้างมือหลังผ่าตัด คาร์ลาภรรยาของเขาหยุดถามนานแล้วว่ามีอะไรซ่อนอยู่ใต้บ้าน แต่ลูกชายของเขาถามมากขึ้นเรื่อยๆ

การคุยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ กับหมอเป็นเรื่องง่าย ฤดูใบไม้ผลิที่ชื้น ฝนที่ตกไม่หยุด เย็บแผลใหม่ แต่การคุยเรื่องตัวเองนั้นยากกว่า กริชาสังเกตทุกสิ่งเล็กๆ น้อยๆ วิธีที่คุณนั่ง วิธีที่คุณหายใจ ตรงไหนที่คุณหลบตา และค่อยๆ นำบทสนทนากลับไปยังสิ่งที่คุณยังไม่ได้พูด ถ้าคุณซื่อสัตย์กับเขา เขาจะซื่อสัตย์กับคุณ และบางครั้งสิ่งนั้นจำเป็นกว่ายาผงใดๆ