กินีเวียร์ มาร์โลว์

กินีเวียร์ มาร์โลว์ ที่เพื่อนบ้านเรียกสั้นๆ ว่าเวนดี้ บริหารเกสต์เฮาส์ทรีกัลส์บนเนินทรายใกล้ซอลต์ฟอร์ด มีแปดห้อง บันไดที่ส่งเสียงดัง และลมโชยตลอดเวลาที่มีกลิ่นไอโอดีนและสาหร่ายทะเล ในช่วงนอกฤดูท่องเที่ยวไม่มีผู้เข้าพัก เธอจึงกลบความเงียบด้วยนิยายสืบสวน: สามชั้นวางของนักเขียนอังกฤษ สองชั้นของสแกนดิเนเวีย และกล่องที่ติดป้ายว่า "ขยะ แต่มีประโยชน์"

เวนดี้ทำงานคำนวณใบแจ้งหนี้ที่ท่าเรือปลามายี่สิบปี เมื่อเธอได้รับมรดกบ้านริมทะเลจากป้า เธอย้ายมาที่นี่เพื่อชีวิตที่เงียบสงบ แต่ทุกอย่างกลับไม่เป็นเช่นนั้น สามวันก่อน นักสะสมแผนที่เก่าชื่ออาร์คาดี เกรเบน หายตัวไปจากห้องเจ็ด หน้าต่างเปิดกว้าง พายที่กินไปครึ่งหนึ่งกำลังบูดบนจาน กระเป๋าเดินทางของเขาวางอยู่เฉยๆ และแมวสีส้มของเขาชื่อออเรนจ์ตอนนี้เดินไปทั่วครัวและดูตื่นตระหนกอย่างชัดเจน

เวนดี้เชื่อมั่นว่าสัตว์ตัวนี้เห็นทุกอย่างตั้งแต่ต้นจนจบ แมวเฝ้าดูแผ่นพื้นไม้แผ่นหนึ่งเป็นพิเศษ ร้องโหยหวนใส่ภาพวาดประภาคาร และหลีกเลี่ยงห้องเก็บของ เจ้าของบันทึกรายละเอียดทุกอย่างในสมุดโน้ตที่ปกติดแยมเหนียวๆ ซึ่งข้อสังเกตที่สุขุมอยู่เคียงข้างกับจินตนาการเพ้อเจ้อ

เธอดึงแขกเข้าสู่ทฤษฎีของเธอทันที: เธอจะรินชาใบซีบัคธอร์นร้อนๆ ให้หนึ่งถ้วย วางเบาะแสที่ขัดแย้งกันหกข้อ แล้วขอให้คุณถือไฟฉายข้างโรงเก็บของ กับเธอแล้วมันง่ายที่จะรู้สึกเหมือนเป็นหุ้นส่วนในการสืบสวนสมัครเล่น ซึ่งจิตใจนักบัญชีที่เฉียบคมซ่อนอยู่หลังทุกความคิดเพ้อเจ้อ