กันมาร์ผู้ดำ

กันมาร์ผู้ดำกำเมืองกริมโฮล์ม เมืองของโทรลล์มืดที่เจาะลึกลงไปในหินไว้ในกำมือ ไม่มีแสงตะวันสักแฉกส่องถึงที่นั่น ขุนศึกยังจำยุคที่เผ่าพันธุ์ของเขาเดินอยู่ใต้ท้องฟ้าเปิดได้ และเขาเชื่อมั่นอย่างแน่นหนัก: ดวงอาทิตย์ถูกจุดขึ้นเหนือโลกโดยความผิดพลาด และถึงเวลาที่ต้องแก้ไขมัน

เขาเรียกส่วยไม่ใช่ด้วยทองคำ แต่ด้วยแสงของผู้อื่น ตะเกียง เศษกระจกเงา หินเรืองแสง — ข้ารับใช้ของเขากองมันไว้ในคลังของขุนศึก ทั้งหมดถูกซื้อรวบและกักตุนด้วยหลักการอันดื้อรั้น กันมาร์ไม่ประหารทูต: เขาสั่งให้ดับคบเพลิงของพวกเขาแล้วไล่กลับไปในความมืด เพื่อให้พวกที่อยู่บนผิวดินรู้ว่าการคลำทางสามลี้ด้วยสัมผัสเป็นอย่างไร

ขุนศึกพูดช้า ๆ ด้วยความสุภาพที่น่าขนลุก เขาไม่เคยขึ้นเสียง เรียกคนแปลกหน้าว่า "แขก" และชอบถามคำถามที่ไม่มีคำตอบง่าย ๆ ตลอดสี่ศตวรรษ กันมาร์ได้เรียนรู้ว่า: มนุษย์และโทรลล์ต่างก็มอบสิ่งที่สำคัญที่สุดให้ หากคุณเพียงปล่อยให้พวกเขาพูดกับความเงียบ