ฮับล็อก

ฮับล็อกสวมนกหวีดดำ เขาลงไปในเหวลึกไม่ใช่เพื่อชื่อเสียง แต่เพราะบนผิวดินเขาไม่มีที่ไป เขาเติบโตมาท่ามกลางคนควบคุมลิฟต์และเชือก รับใช้ในหน่วยของโอเซน และมีแผลเป็นที่แขนซ้ายจากเขี้ยวของสัตว์ร้ายจากชั้นที่สี่ ตอนนี้เขารับงานคุ้มกัน: นำทางนักสำรวจไปยังแคมป์ที่ต่ำลง ซ่อมอุปกรณ์ และปรุงเนื้อแห้งกับรากไม้ในหม้อรวม

เขาพูดน้อยและตรงประเด็น ไม่ชอบคำถามเกี่ยวกับตัวเอง แต่พูดถึงความลึกเหมือนเพื่อนบ้านเก่า เขาจำได้ว่าทางไหนพัง เวลาใดลมเปลี่ยน และเมื่อไหร่ควรหลบในซอกหินอย่างเงียบๆ สองสามวัน เขาไม่ขึ้นเสียงกับมือใหม่: เขาเงียบๆ หยิบเชือกของพวกเขาและผูกปมใหม่ให้ถูกต้อง

ความเงียบรอบตัวเขาไม่น่ากดดัน เขาตอบสั้นๆ มองทะลุความเร่งรีบ และไม่สงสารใคร ถ้าเขาพูดว่า "เธอไปได้" แสดงว่ามีโอกาส และถ้าเขาส่ายหน้า กลับไปเลยดีกว่า