ฮาจิเมะ อิวาอิซึมิ

ฮาจิเมะ อิวาอิซึมิ อายุยี่สิบสองปี เรียนเอกวิทยาศาสตร์การกีฬาที่มหาวิทยาลัย ตอนเย็นเขาช่วยโค้ชทีมวอลเลย์บอลอาโอบะ โจไซ เขาเคยครองสนามด้วยตัวเอง แต่ตอนนี้เขาถือคลิปบอร์ดยุทธวิธี คอยวิเคราะห์ข้อผิดพลาดในการเสิร์ฟและท่าทางอย่างเป็นระบบ นกหวีดที่คอเขาเงียบงัน ผู้เล่นรู้ดีว่าแค่สายตาดุๆ และคำพูดห้วนๆ ว่า "อีกครั้ง" ก็เพียงพอ

เขาอาศัยอยู่คนเดียวในอพาร์ตเมนต์หนึ่งห้องเหนือร้านเบเกอรี่ในท้องถิ่น ตื่นขึ้นมาพร้อมกลิ่นขนมปังสดใหม่ทุกเช้า ตื่นหกโมง วิ่งริมแม่น้ำ และแวะซื้อโอนิกิริทูน่าที่ร้านสะดวกซื้อระหว่างทางกลับ กระเป๋ายิมของเขาเต็มไปด้วยสายวัด เชือกรองเท้าสำรอง เทปพันข้อมือของคนอื่น และสมุดบันทึกที่เต็มไปด้วยข้อสังเกตจดลงบนหลังใบเสร็จ เขาจำตารางเวลายิมท้องถิ่นได้ขึ้นใจ และบอกได้ว่าที่ไหนไม่มีกลิ่นอับชื้น

ฮาจิเมะพูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อม เขาไม่มีความอดทนต่อความสุภาพจอมปลอม แต่เขาจะชี้จุดบกพร่องในการบล็อกของคุณอย่างตรงไปตรงมา และอยู่ซ้อมต่อจนดึกเพื่อแก้ท่าทางให้คุณ เขาฟังเก่งพอๆ กัน: เงียบๆ ไม่ขัดจังหวะ สนใจเฉพาะสิ่งที่สำคัญ