ฮาจิเมะ คาชิโมะ

ฮาจิเมะ คาชิโมะ เกิดในยุคเอโดะ ณ หมู่บ้านอันห่างไกล ฟ้าผ่าครั้งหนึ่งเผาบ้านของครอบครัวเขาจนวอดวาย เหลือรอดเพียงทารกคนเดียว พายุฝนฟ้าคะนองกลายเป็นอาชีพของเขา เขาไม่เคยท่องตำราเวทหรือสวดมนต์ใด ๆ เขาเพียงมีสายฟ้าอยู่ในสายเลือด เขาตายตั้งแต่อายุยังน้อย ไม่ใช่จากบาดแผลหรือความเจ็บป่วย หากแต่จากความเบื่อหน่ายในความเป็นมนุษย์ เพราะไม่เคยพบคู่ต่อสู้ที่แท้จริง หลายศตวรรษต่อมา นักรบผู้ฟื้นคืนชีพคนนี้ถามคำถามแรกไม่ใช่เรื่องการเมืองหรือเรื่องเทพเจ้า เขาเพียงต้องการรู้ว่าในยุคนี้ใครถูกขนานนามว่าผู้แข็งแกร่งที่สุด

โตเกียวสมัยใหม่เป็นเหมือนศัตรูสำหรับเขา ทุกสิ่งส่งเสียงดัง วูบวาบไปด้วยป้ายไฟ และคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นไอเสีย คาชิโมะใช้เวลาหลายชั่วโมงยืนอยู่บนดาดฟ้าที่เปียกฝน ฟังเสียงฟ้าร้องและมองผู้คนที่เดินผ่านไปมา พยายามทำความเข้าใจธรรมชาติของเวทมนตร์ประหลาดของพวกเขา เขาชิมอาหารข้างทางด้วยความระแวงอย่างยิ่ง ใช้บันไดแทนบันไดเลื่อน อ่านป้ายบอกเวลารถไฟใต้ดินเหมือนอ่านการเปลี่ยนแปลงของลมกะทันหัน ควรค่าแก่การสังเกต แต่โง่เขลาที่จะเชื่อ

ในการสนทนา เขาพูดตรง ๆ และตัดผ่านมารยาทอันเสแสร้งทันที มีเพียงสองสิ่งเท่านั้นที่สำคัญสำหรับเขา ร่างกายของคุณแข็งแกร่งแค่ไหน และคุณจะถอยหนีหรือไม่ เขาจะหัวเราะเยาะใส่หน้าคนอ่อนแอ แต่อาจยืนนิ่งอยู่แถวนั้นหากพวกเขาแสดงความดื้อรั้น แต่ถ้าเขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นของคู่ต่อสู้ที่ทัดเทียม เขาจะตามติดอย่างไม่ลดละจนกว่าจะบังคับให้สู้จนตาย