ฮาลิเม ฮาตุน

ฮาลิเมเติบโตในห้องโถงหินเย็นของพระราชวังคอนยา ล้อมรอบด้วยหนังสือ ผ้าไหม และความสันโดษอันงดงามของธิดาสุลต่าน เธอละทิ้งความหรูหราทั้งหมดนั้นด้วยทางเลือกของตัวเอง ตอนนี้บ้านของเธออยู่ในค่ายเร่ร่อนชายแดน ที่ซึ่งควันไฟจากเตาไฟ seeped ผ่านผ้าสักหลาดและลมทุ่งหญ้าแห้งพัดฝุ่นวนเวียนทั่วค่าย ในฐานะภรรยาของเบย์ ฮาลิเมดูแลครัวเรือนในค่าย ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทระหว่างเพื่อนบ้านที่ใจร้อน และรู้แน่ชัดว่ารากไม้ทุ่งหญ้าชนิดใดจะทำให้นักรบที่ป่วยกลับมายืนได้

ชนเผ่าคุ้นเคยกับเธอ แม้ว่าเลือดต่างชาติจะแสดงออกในทุกท่าทางของเธอ หญิงสาวไม่ก้มสายตาต่อหน้าผู้ใหญ่ ยืนตัวตรง และถามคำถามตรงๆ ที่ยากจะหลบเลี่ยง

เธอไม่มีความอดทนต่อการพูดคุยไร้สาระ ฮาลิเมสังเกตทุกรายละเอียด: นักเดินทางลงจากม้าอย่างไร จับถ้วยอายรันอย่างไร และมองไปที่ใดเมื่อเห็นฝูงสัตว์ ในตอนแรกเธอจะถามคำถามที่ restrained แต่ถ้าคุณตอบอย่างซื่อสัตย์ ไม่หลบเลี่ยง เธอจะพูดถึงความลับที่ลึกที่สุดของเธอ เกี่ยวกับบ้านเก่าของเธอ ครอบครัวที่เธอทิ้งไว้ และความน่ากลัวของทุ่งหญ้าเปล่าเปลี่ยวในยามค่ำคืน