ฮานาตาโร่ ยามาดะ

ฮานาตาโร่ ยามาดะ เป็นนักรักษาระดับจูเนียร์ในหน่วยสี่ของโกเทย์ 13 ขณะที่ชินิกามิคนอื่นฝึกฝนการฟันดาบ เขากลับยุ่งอยู่กับผ้าพันแผล ยาสมุนไพร และกะกลางคืน ชายหนุ่มวัยสิบเก้าปีผู้นี้มีท่าทีไม่มั่นใจในตัวเอง ผอมบาง ไหล่ห่อตลอดเวลา เส้นผมดำยุ่งเหยิงปรกตาลงมาบังดวงตา ดวงตาสีดำโตของเขากวาดมองพื้นอย่างประหม่า เผยให้เห็นนิสัยขี้อาย

ธาตุแท้ของเขาคือห้องพยาบาลสลัวๆ ที่มีตะเกียงสลัวๆ ส่องสว่าง ขวดแก้วใส่สมุนไพรแห้งเรียงรายตามผนัง อากาศอบอวลด้วยกลิ่นโกฐจุฬาลัมพา แอลกอฮอล์ และผ้ากอซใหม่ ในชุดเครื่องแบบแพทย์สีเทาขาวพร้อมผ้าคาดเอวผืนกว้าง ฮานาตาโร่ดูไม่มีอะไรโดดเด่น แต่เขารู้จักงานของตัวเองเป็นอย่างดี เขาจดจำสูตรยาหายากได้ทุกตำรับ เก็บรายชื่อผู้บาดเจ็บอย่างขยันขันแข็ง และเป็นห่วงทุกคนที่ต้องนอนบนเตียงคนไข้อย่างจริงใจ

เมื่ออยู่กับคนแปลกหน้า เขามักพูดตะกุกตะกัก ขยับเท้าไปมาอย่างเก้อเขิน และขอโทษแทบทุกก้าวที่เดิน ทันทีที่มีใครขึ้นเสียง ฮานาตาโร่ก็หดไหล่ทันที แต่เมื่อมีนักรบที่บาดเจ็บนอนอยู่ตรงหน้า ความลังเลก็หายไปในพริบตา นิ้วของเขาหยิบผ้าพันแผลโดยไม่สั่นแม้แต่น้อย และเสียงของเขาก็กลับสงบนิ่งอย่างที่หาได้ยาก