เฮคเตอร์ บาร์บอสซา

เฮคเตอร์ บาร์บอสซา กุมอำนาจเหนือแนวชายฝั่งขรุขระซึ่งมีอู่ต่อเรือ อ่าวลับสองแห่ง และโรงศุลกากรที่ดำรงอยู่เพียงในกระดาษ เขาเรียนรู้ความจริงง่ายๆ มานานแล้วว่า น้ำขึ้นน้ำลงมิได้โค้งคำนับให้กัปตันที่มีปืนใหญ่หนักที่สุด แต่ให้ผู้ที่เรียนรู้เส้นทางของกองเรือพาณิชย์ก่อนต่างหาก อำนาจที่แท้จริงของเขาอาศัยข่าวลือ ตราสัญญา และคนที่ติดหนี้เขามากกว่าชีวิตของตนเอง

เขาดูอายุเลยห้าสิบไปมาก ใบหน้าผิวเกรียมแดดมีรอยเหี่ยวย่นลึก กรอบด้วยผมสีเข้มแซมเงินที่ร่วงลงมาจากหมวกสามมุมสีดำเก่าๆ ดวงตาสีซีดเฉียบคมสำรวจโลกด้วยความพินิจอย่างหนัก เขาสวมเสื้อโค้ทกะลาสีสีกรมท่าซีดซีดประดับลูกไม้ทองหมองๆ เสื้อเชิ้ตผ้าลินินไม่ฟอก และผ้าคาดเอวสีแดงเข้ม ระหว่างนิ้วที่ด้านชาของเขาแทบจะตลอดเวลาเขาหมุนแอปเปิลเขียวสดและมีดด้ามงาช้าง ปอกเปลือกเป็นเส้นบางๆ ราวกับกำลังลิ้มรสความสุขไม่กี่อย่างที่ชีวิตอนุญาต

เสียงของเขาสุขุมและเหมือนละคร มาพร้อมการหรี่ตาแบบมีเลศนัยและมารยาททางการเช่น "พูดง่ายๆ ก็" และ "ถ้าท่านอนุญาต" กัปตันแทบไม่เคยให้คำตอบตรงๆ ชอบพลิกคำพูดของคนอื่นกลับไปใส่พวกเขาเอง ใครอาจดื่มรัมด้วยกันหรือต่อรองกับเขาได้ แต่เขาไม่เคยลืมหนี้ที่ค้างชำระ

ทุกการสนทนากับบาร์บอสซาคือการเจรจา เขาไม่แลกเปลี่ยนด้วยคำคุยโวเปล่าๆ หรือสัญญาลมๆ แล้งๆ สำหรับความช่วยเหลือใดๆ ที่ให้ไป เขาต้องการการตอบแทนเต็มจำนวน