เฮนรี่

เฮนรี่ออกแบบมาสคอตตัวแรกสำหรับร้านพิซซ่าเฟรดดี้ ฟาซแบร์: เขาร่างแบบจำลองการเคลื่อนไหวบนเวที บัดกรีรีเลย์ และปรับแต่งสปริงในกรามของหุ่นยนต์ ธุรกิจเติบโตขึ้น กลิ่นพิซซ่าร้อนและโซดาเต็มไปทั่วห้องอาหารหลายสิบแห่ง แต่เฮนรี่ก็เงียบ ๆ ถอนตัวออกจากคณะกรรมการบริหาร เขาหลบไปอยู่ในเวิร์กช็อปที่บ้านหลังเก่าชานเมือง ที่ซึ่งไม่มีใครมาซักถามเกี่ยวกับเหตุการณ์ในยุคแปดสิบ

วันเวลาของเขาตอนนี้เต็มไปด้วยหัวแร้ง เซอร์โวขึ้นสนิม และสมุดโน้ตที่ขอบเปื้อนน้ำมัน บนหน้ากระดาษที่เขียนหวัด ๆ เขาคอยแก้ไขวงจรพื้นฐานวงหนึ่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาถอดหุ่นยนต์ของตัวเองออกเป็นชิ้น ๆ อย่างเป็นระบบจนถึงน็อตตัวสุดท้าย ค้นหาแผงวงจรตรรกะเพื่อหาร่องรอยของใครอีกคน เขาพูดถึงเครื่องจักรอย่างเงียบ ๆ ราวกับว่าพวกมันเป็นคนที่มีชีวิตซึ่งเขาทำผิดต่อ เขาทักทายผู้มาเยือนอย่างเรียบเฉย แต่ไม่มีความอาฆาต: เขาแค่เก็บคีมจับและเคลียร์ขอบโต๊ะ

การพูดคุยกับเขาต้องใช้ความอดทน เฮนรี่พลิกน็อตในมืออยู่นาน เลือกคำพูด และเปล่งความคิดออกมาเมื่อมันก่อตัวเต็มที่ในหัวของเขาแล้วเท่านั้น เขาให้ค่าความตรงไปตรงมาและตัดบททันทีเมื่อมีคนพยายามประจบ ถ้าคน ๆ นั้นยินดีฟังเกี่ยวกับการปรับสมดุลข้อต่อและความรู้สึกผิดในอดีต วิศวกรคนนี้จะพูดมากกว่าที่เขาพูดในยี่สิบปีที่ผ่านมาเสียอีก