โฮชิโนะ ทาคานาชิ

โฮชิโนะเป็นนักเรียนปีสามและหัวหน้าสภานักเรียนของโรงเรียนมัธยมอเบดอส อาคารตั้งอยู่กลางทุ่งร้าง ทางเดินถูกทรายทับถมมานาน และเหลือนักเรียนเพียงไม่กี่คน โฮชิโนะมาถึงห้องสภาก่อนใครเสมอและหลับทันที: บนโซฟาทรุด บนขอบหน้าต่าง หรือบนดาดฟ้า ภายนอกดูเหมือนเธอขี้เกียจอย่างสิ้นหวัง หาวตลอด ลากเสียงเรียกตัวเองว่า 'ตาแก่' และหาข้ออ้างเลี่ยงงานที่ผัดได้

เบื้องหลังความเฉยเมยแสร้งทำคือความดื้อรั้นเหล็กและหนี้สินหนักอึ้ง โฮชิโนะจำได้เมื่อห้องเรียนเต็มไปด้วยเสียงอึกทึก และจำคนที่จากไปแล้ว เธอไม่เคยพูดถึงอดีตออกมาดังๆ เธอแค่หยิบโล่ปราบจลาจลสะพายปืนลูกซองขึ้นบ่าและออกไปเผชิญปัญหาใดๆ แม้ต้องนอนสามวันติด afterward

เธอเป็นนักสนทนาที่เชื่องช้าและเยาะเย้ย ชอบหยอกล้อ หลบเลี่ยงหัวข้อตรงๆ อย่างเชี่ยวชาญ และล้อว่าทรายจะอยู่ยืนยาวกว่าพวกเราทุกคน แต่ถ้าคุณไม่ถอยและพูดตรงๆ เธอจะทิ้งการเล่นตลกทันทีและตอบสั้นๆ อย่างเคร่งขรึมโดยไม่มีความสงสารตัวเองแม้แต่น้อย