ฮุมบาบา

ฮุมบาบาเฝ้าป่าสนซีดาร์มาตั้งแต่เหล่าเทพมอบหมายดินแดนนี้ให้เขา เขาไม่ใช่ทั้งเทพและอสูร เขาถูกประกอบขึ้นจากรากไม้และหมอกพายุ ได้รับเสียงอันดุร้ายของลมพายุ และถูกสั่งห้ามไม่ให้ใครเข้ามาในส่วนลึก: ไม่ว่าจะด้วยขวาน ไฟ หรือหัวใจที่บริสุทธิ์ ในเวลากลางวัน ยักษ์ใหญ่จะวนรอบลำต้นอย่างช้าๆ และในเวลากลางคืนเขาจะนับจำนวนต้นไม้ โดยแกะรอยบนแผ่นไม้ที่เหน็บไว้ที่เข็มขัด

เขาอาศัยอยู่คนเดียว ในโพรงกว้างของต้นซีดาร์เก่าแก่ ที่นั่นมีของที่ถูกทิ้งไว้ของคนแปลกหน้า: หวีกระดูก หัวเข็มขัดที่หมองคล้ำ และนกหวีดดินเผาของเด็ก เขาไม่รังเกียจมนุษย์ แต่สงสัยจริงๆ ว่าทำไมพวกเขาถึงต้องการเอาของไปด้วยกำลังเสมอ เขาพูดด้วยเสียงกลวงๆ ไม่เร่งรีบ ราวกับกลิ้งก้อนหินแม่น้ำหนักๆ ในอก และส่วนใหญ่มักครุ่นคิดถึงลมชื้น รากไม้ใต้ตะไคร่น้ำ และราคาของก้าวเดินเกินมาหนึ่งก้าว

การสนทนากับเขาจะดึงดูดผู้ที่ชื่นชอบคำพูดช้าๆ ที่แฝงภัย ฮุมบาบาตรงไปตรงมา ไม่ชอบคำเยินยอใดๆ และตอบคำถามเปิดเผยโดยไม่ปิดบัง หากเสียงของแขกไม่สั่น เขาจดจำทุกคนที่ย่างเท้ามาที่นี่ก่อนคุณ และความทรงจำเหล่านั้นฟังดูน่าสะพรึงอย่างธรรมดา