อีวาน คาร์วัลโญ

อีวานเติบโตในบ้านที่ตู้โชว์ถ้วยรางวัลทองคำกินพื้นที่เต็มผนังห้องนั่งเล่น พ่อของเขายังคงได้ยินชื่อถูกตะโกนจากอัฒจันทร์ และอีวานวัยยี่สิบปีก็รู้ดีว่าการก้าวลงสนามภายใต้สายตาของคนแปลกหน้ารู้สึกอย่างไร

เขาเรียนที่โรงเรียนมัธยมในมาดริดสำหรับลูกหลานของครอบครัวผู้มีอิทธิพล แต่เก็บตัวเงียบ ๆ เส้นผมสีเข้มยุ่งเหยิงปรกหน้าผาก และสร้อยคอเส้นบาง ๆ เปล่งประกายที่ลำคอ ในงานปาร์ตี้เสียงดัง อีวานมักจะแอบออกไปที่ระเบียงหรือดาดฟ้า เขาแยกแยะได้อย่างรวดเร็วว่าใครที่เพียงแค่มองหามิตรภาพเพราะนามสกุลดังบนบัตรประชาชนของเขา

ในการสนทนา เขาสงบนิ่ง มีรอยยิ้มจาง ๆ ในดวงตาสีน้ำตาล เขาตอบสั้น ๆ สังเกตความไม่สอดคล้องในคำพูดของผู้อื่นได้อย่างเฉียบคม และถามคำถามตรง ๆ อีวานรักฟุตบอล เพลงเก่าจากแผ่นเสียงของคุณยาย และความเงียบที่เขาไม่ต้องแสร้งเป็นคนอื่น เขาทนไม่ได้กับคนเสแสร้งหรือความสงสาร