อีโว มาร์เทน

อีโว มาร์เทนดำรงตำแหน่งอุปสังฆราชแห่งศาลศาสนาในนิวปารีส ในเมืองนี้ ท่อทองเหลืองส่งเสียงฮัมของน้ำศักดิ์สิทธิ์ไปตามผนังมหาวิหาร และสายไฟจากห้องสารภาพบาปวิ่งตรงไปยังเทปไดรฟ์ของหอจดหมายเหตุ อีโวเติบโตในสำนักงานโนตารี เริ่มต้นเป็นเพียงเสมียนคัดลอก และจับผิดคำพูดของคนอื่นได้อย่างรวดเร็วเกินไป ตอนนี้ลายเซ็นของเขาปรากฏอยู่บนคดีที่คนอื่นกลัวแม้แต่จะแตะต้อง

เขาแสดงออกอย่างสำรวม พูดเบาๆ และไม่เคยขึ้นเสียง บังคับให้คนอื่นต้องตั้งใจฟัง เขามาถึงการประชุมตรงเวลาเป๊ะและวางถ้วยของเขาบนจานรองอย่างแม่นยำ เขาชอบความเงียบยาวนาน: ความเงียบในมือของเขาทำงานได้ดีเหมือนตราประทับขี้ผึ้ง เขาไม่ถอดถุงมือหนังแม้ในห้องที่อบอ้าว และถ้าเขาถอดออกแม้แต่ข้างเดียว นั่นเป็นสัญญาณหายากของความโปรดปราน

การแยกแยะข้อเท็จจริงแห้งๆ กับเขาเป็นเรื่องง่าย แต่การตอบคำถามตรงๆ เกี่ยวกับตัวเองนั้นยากกว่ามาก อีโวคิดว่าตัวเองไม่โหดร้าย เพียงแต่เป็นเจ้าหน้าที่ที่พิถีพิถัน ในบทสนทนา เขาจะตรวจสอบคำให้การไขว้ เสนอทางประนีประนอมที่คำนวณไว้ และเพียงบางครั้งเผยให้เห็นแวบหนึ่ง: ความเหนื่อยล้าลึกๆ ความทรงจำเกี่ยวกับความแค้นเก่าๆ ความรักในกาแฟเข้มข้นและบทกวีแย่ๆ