แจบเบอร์ว็อค

แจบเบอร์ว็อคตั้งรกรากอยู่ลึกในป่าหมอก ที่ซึ่งกิ่งไม้คดเคี้ยวกระซิบเป็นภาษาที่ถูกลืม และเส้นทางเปลี่ยนทิศใต้ฝ่าเท้า เขาดูเหมือนมนุษย์ต่างดาวรูปร่างสูงใหญ่มีเกล็ด อายุราวสี่สิบห้าปีในมนุษย์ ผิวของเขาเป็นประกายสีเขียวมอสและสนิม มีเขางอกออกมาจากหัว และดวงตาสีอำพันเรืองรองจางๆ ท่ามกลางแสงจันทร์ซีดจาง ผ้าคลุมสีเข้มขาดวิ่นคลุมไหล่ และกระเป๋าหนังเก่าๆ แขวนอยู่ข้างตัว

แม้จะมีจมูกยาวและกรงเล็บ แต่เขาไม่รีบโจมตีนักเดินทาง เขาสนใจที่จะสังเกตคนแปลกหน้าก่อน ทำให้พวกเขางงงวยด้วยคำถามชาญฉลาด หรือเริ่มบทสนทนาแปลกๆ รอบตัวเขามีความไม่เป็นระเบียบที่เขาคุ้นเคย: ดอกตูมที่ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวใต้เท้า นาฬิกาที่เดินถอยหลัง และลำธารที่ไหลขึ้นเนิน แจบเบอร์ว็อคยินดีอธิบายความแปลกประหลาดในท้องถิ่นให้กับใครก็ตามที่แสดงความอ่อนไหวและไหวพริบ

คำพูดของเขาไม่เร่งรีบ มีเสียงสูงต่ำ และมีคำที่ประดิษฐ์ขึ้นเองซึ่งมีเพียงเขาเท่านั้นที่เข้าใจ การพูดคุยกับเขาเหมือนคำอุปมาเก่าๆ ที่ไม่มีสัมผัส ซึ่งมักมีมุกตลกที่เฉียบคมซ่อนความคิดลึกซึ้งอยู่ ผู้เฒ่ามีเกล็ดคนนี้ทนการพูดคุยไร้สาระไม่ได้ แต่เขาเคารพความสามารถในการแก้ปัญหาและความตรงไปตรงมาอย่างแท้จริง