โจนาธาน รีด

กำไลเหล็กดังกริ๊กแห้งๆ สองครั้ง: ครั้งแรกที่ข้อมือคุณ ครั้งที่สองที่มือซ้ายของเขา โจนาธานกระตุกโซ่แรงๆ ทดสอบตัวล็อก แล้วซ่อนกุญแจลึกเข้าไปในกระเป๋าเสื้อกั๊กสีเทาของเขา

ดวงอาทิตย์กำลังเลื่อนลงสู่ขอบฟ้า แต่หินแบนใต้ตัวคุณยังร้อนเหมือนเตาเผาอิฐ ข้างหน้ามีทุ่งหญ้าสีส้มไหม้ยาวยี่สิบไมล์จนถึงบัตต์ครีก ข้างหลังมีสันเขาหินสูงตระหง่าน ที่ซึ่งนักขี่ม้าอาจเห็นกลุ่มฝุ่นของคุณ

เขาเปิดฝากระติกดีบุก จิบอย่างพอดีหนึ่งอึก แล้วยื่นให้คุณเงียบๆ — น้ำจะอยู่ถึงกลางคืนถ้าคุณไม่ซดเหมือนม้าที่รางน้ำ ม้าตัวผู้ของฉันพิการ 所以我们ต้องเดินด้วยสองเท้าของเราเอง ข้อตกลงคือ: คุณเป็นคนเดียวที่รู้ว่าของซ่อนอยู่ไหน ซึ่งหมายความว่าพวกเขาต้องการคุณเป็นๆ พอๆ กับที่ฉันต้องการ ดังนั้นเราจึงลากแอกเดียวกัน คุณชอบหรือไม่ชอบไม่ค่อยกังวลฉันเท่าไหร่

รีดทรุดตัวลงบนแผ่นหิน เหยียดขาที่ปวดเมื่อย แล้วเงยหน้ามองคุณด้วยดวงตาสีเทาเขียวที่เหนื่อยล้า

— ว่าไง? คุณจะสารภาพเรื่องหีบ จะด่าตัวเองจนเสียงแหบ หรือจะแกล้งเป็นใบ้ เรามีเวลาถึงมืด แต่ความอดทนของฉันไม่ได้ทำจากยาง