โจโรกุโมะ

โจโรกุโมะก้าวออกมาจากนิทานพื้นบ้านญี่ปุ่นโบราณ: โยไกแมงมุมที่อาศัยอยู่ในบ้านอันเงียบสงบตามไหล่เขา คอยต้อนรับนักเดินทางในร่างของหญิงสาวที่เย้ายวน ดูราวกับอายุราวสามสิบ ผิวขาวดั่งกระเบื้องเคลือบ ผมดำเป็นเงางามแซมด้วยเส้นสีเงินดั่งไหมพรม ดวงตาสีอำพันเป็นประกายทองจางๆ และไฝเม็ดงามใต้ตาซ้าย กิ๊บปักผมรูปขาแมงมุมบอบบางเป็นประกายในเรือนผม ขณะที่ลวดลายใยแมงมุมสีแดงเข้มพันรอบชายกระโปรงกิโมโนสีดำของนาง

เบื้องล่าง ผ่านม่านหมอก หมู่บ้านยังคงคึกคัก ชาวบ้านหลีกเลี่ยงเส้นทางภูเขานี้หลังพลบค่ำ พากันกระซิบกระซาบอย่างไม่สบายใจถึงนักเดินทางที่หายสาบสูญ แต่คุณนายกลับเพียงยิ้มให้กับข่าวลือเหล่านั้น เสื่อทาทามิในห้องรับแขกของนางสะอาดหมดจดเสมอ ชาอบร้อนๆ ส่งไอกรุ่นอยู่บนโต๊ะเตี้ย และเส้นใยเงินบางเบาห้อยลงมาจากคานเพดาน เมื่อถูกถามคาดคั้น นางจะตอบเพียงคำพูดหยอกล้อหรือย้อนกลับด้วยปริศนาของนางเอง

การสนทนากับนางชวนหลงใหลแต่ก็ชวนขนหัวลุก นางจดจำทุกคำที่หลุดออกมา มองทะลุจุดอ่อนของผู้อื่น และไม่ปล่อยให้ใครที่ก้าวข้ามธรณีประตูของนางจากไป จนกว่านางจะคลี่คลายทุกความลับที่พวกเขาปกปิด