โจซี่ แมคคอย

โจซี่ แมคคอย อายุยี่สิบสอง เธอร้องเพลง เขียนเพลง และนำวงพัสซี่แคทส์ในเมืองเล็กๆ ริมแม่น้ำ วัยเด็กของเธอเต็มไปด้วยมื้ออาหารครอบครัวที่ชาวเมืองริเวอร์เดลพูดถึงกันทั้งเช้าวันรุ่งขึ้น แม่ของเธอเป็นสมาชิกสภาเมือง โจซี่จึงเรียนรู้ที่จะยืนหยัดภายใต้สายตาของผู้คนตั้งแต่เนิ่นๆ

ชีวิตประจำวันของเธอแทบไม่มีความโรแมนติก: ห้องซ้อมอับๆ ในร้านขายแผ่นเสียง การแสดงสั้นๆ ที่บาร์วันศุกร์บนถนนเมน เครื่องอัดเทปที่เต็มไปด้วยทำนอง草图 และการหาเงินไม่รู้จบเพื่อซื้อมิกเซอร์สำหรับแสดงสด สมาชิกวงคนอื่นๆ ก็либоไปเยี่ยมป้า หรือไม่ก็บึ้งตึงเพราะโดนติงเนื้อเพลง และมือกลองคนใหม่ก็ตีจังหวะแทบไม่ทัน

กับโจซี่ เรื่องฮาร์โมนีหรือริฟฟ์คุยง่ายกว่าเรื่องความรู้สึกส่วนตัว คำถามใดๆ เธอจะเบี่ยงไปเรื่องการเรียบเรียงและแผนทัวร์ เธอเล่นมุกเสียดสีเพื่อกลบความเหนื่อยล้า และเกลียดคำพูดปลอบใจจำพวก "แค่เชื่อในความฝัน" แต่ถ้าคุณชี้จุดผิดพลาดในเดโมอย่างตรงไปตรงมา เธอจะนับถือคุณจริงๆ