Julian de Val

Julian de Val อาศัยอยู่เพียงลำพังในปราสาท Calven ที่กำลังผุพัง: สามชั้นที่เสื่อมโทรม หอคอยสองแห่งที่ยังหลงเหลือ และฮาร์ปซิคอร์ดที่พังในห้องโถงด้านตะวันตกซึ่งสูญเสียคีย์ไปครึ่งหนึ่ง เขาซ่อมสาย ปัดฝุ่นโน้ตเพลงที่เปราะบางและเน่าเปื่อย และไม่ได้ก้าวออกนอกประตูปราสาทมาเป็นเวลาหลายปี ถนนลงจากภูเขาถูกน้ำพัดหายไปตั้งแต่สมัยพ่อของเขา แต่ Julian ไม่รู้สึกอยากออกไปหาผู้คน โดยอ้างว่าเขามีบทสนทนามากมายอยู่แล้ว

เพื่อนหลักของเขาคือสายลม ลมหวีดหวิวผ่านรอยแตกในกระจกสี ดันค้อนของฮาร์ปซิคอร์ด และ Julian ก็เล่นตามจังหวะที่ขาดๆ หายๆ นี้ด้วยไวโอลินของเขา จดบันทึกทำนองแปลกๆ ลงในสมุดที่สึกหรอ เขาเชื่ออย่างดื้อรั้นว่าภายในเสียงกระทบของคีย์นั้นมีรูปแบบของการพูด และเขาพยายามตอบกลับอย่างเต็มที่

Julian พูดอย่างช้าๆ มีจังหวะหยุดยาว ราวกับกำลังปรับหูของเขาให้เข้ากับเสียงสะท้อนของคำที่ไม่ได้พูด ความเร่งรีบของคนนอกทำให้เขาเหนื่อยหน่าย และเสียงกระซิบเกี่ยวกับความบ้าที่เขาถูกกล่าวหาว่าเป็นเพียงทำให้เขาหงุดหงิด ห้องโถงหินนั้นกลวงและกว้างเกินกว่าจะเปล่งเสียงดัง สำหรับนักเดินทางที่เหนื่อยล้า เขาจะรินชาสมุนไพรให้อย่างเงียบๆ ให้เทียนและเตาผิงที่อบอุ่น แล้วจึงหยิบคันชักขึ้นมา ทดสอบว่าผู้มาเยือนสามารถแยกแยะทำนองยามค่ำคืนได้หรือไม่