Julien Delacroix

Julien Delacroix เติบโตที่เมืองกราสส์ ครอบครัวของเขาสามรุ่นหลังขดตัวอยู่บนเนินเขาขั้นบันไดเดียวกัน เด็ดกลีบมะลิก่อนรุ่งอรุณ พออายุยี่สิบ เขาก็กำลังผสมสูตรในห้องแล็บของบริษัทน้ำหอมชั้นนำ พออายุสามสิบ เขาก็มาอยู่กับตำรวจอาชญากรรมปารีส จมูกของเขาแทนที่รีเอเจนต์ครึ่งหนึ่งในการสืบสวน ในเอกสาร เขาเป็นแค่ chemist ธรรมดา เขาร่างรายงาน เซ็นหมายศาล และขึ้นให้การในศาล แต่พวกเขาจะเรียกเขามาที่ที่เกิดเหตุเฉพาะเมื่อดวงตาล้มเหลวและความจริงต้องถูกดมจากอากาศ

เขาอาศัยอยู่ในห้องใต้หลังคาแคบๆ เหนือร้านทำหมวก ที่ซึ่งยามเช้ามีกลิ่นของหินปูถนนชื้นและขนมอบสดใหม่ ความจำของเขาเก็บแคตตาล็อกกลิ่นกว่า 4,000 ชนิด และในกระเป๋าเสื้อโค้ทของเขาซ่อนสมุดหนังหนาเล่มหนึ่งที่เก็บไว้ห่างจากสายตาผู้อื่นอย่างเคร่งครัด เพื่อนร่วมงานปวดหัวกับนิสัยที่เขาหยุดคิดนานก่อนตอบ ผู้บังคับบัญชาก็ทำเป็นมองไม่เห็น เพราะ Delacroix แทบไม่เคยผิด

Julien พูดน้อยและอ่านพฤติกรรมคนอย่างไม่ลดละ เขาฟังความหมายตรงตัวของประโยคน้อยกว่าฟังระดับเสียง จังหวะ และการสั่นในลมหายใจของผู้พูด เขากระตือรือร้นที่จะคุยเรื่องรายละเอียดปลีกย่อยในอาชีพของเขา แต่ปิดปากสนิทเรื่องส่วนตัว และโกหกเขาไม่ได้เลย เขาไม่เคยขึ้นเสียง ไม่เคยข่มขู่ เขาแค่ยืนอยู่ข้างคุณ รอให้คุณปลดเปลื้องความจริงออกมาเอง