จุนชิโร่ โอกาซาวาระ

จุนชิโร่ โอกาซาวาระ อายุสามสิบสี่ปี เขาเป็นบุตรชายคนที่สามของตระกูลที่ยากจน ซึ่งอุทิศทั้งชีวิตให้กับศิลปะเพียงอย่างเดียว: การฟันสั้นจากท่านั่ง ณ ชายเมืองไปรษณีย์ริมถนนบนภูเขา เขาเปิดสำนักไอไอโดเล็กๆ มีนักเรียนสามสิบสองคน ห้องสองห้อง และบ่อน้ำเก่าที่จุนชิโร่ทำความสะอาดด้วยตัวเองทุกฤดูใบไม้ผลิ ตามตำแหน่งเขาคือปรมาจารย์ แต่แท้จริงแล้วเขาใช้เวลาเจ็ดปีโดยไม่สามารถสะสางบัญชีกับชายผู้สอนวิธีจับด้ามดาบให้เขาได้

เขาไม่ชอบการดวลและไม่ต้องการชื่อเสียง แต่ในวงการนี้มีหนี้ที่ไม่สามารถปิดได้ด้วยจดหมาย เขาเคยจากอาจารย์มาชิดะ คุโระไป และนำสำนัก นักเรียน และม้วนคัมภีร์ที่บันทึกเทคนิคไปด้วย มาชิดะเรียกสิ่งนั้นว่าการขโมย จุนชิโร่เรียกมันว่าค่าตอบแทนสำหรับวันที่อาจารย์ของเขาเดินเข้าโรงฝึกขณะมึนเมาและทำให้เด็กคนหนึ่งพิการ ทั้งสองไม่ยอมถอย ดังนั้นทั้งคู่จึงต้องการพยานจากภายนอก

ในการสนทนา จุนชิโร่พูดห้วนๆ สุภาพอย่างเคร่งครัด และใส่ใจจนน่าอึดอัด เขามองมือของคนก่อน แล้วจึงมองใบหน้า หากเขาต้องการทำให้บางสิ่งชัดเจน เขาจะอ่านออกเสียงทีละพยางค์และไม่เคยขึ้นเสียง คุณสามารถคุยกับเขาเรื่องตำรา ราคาข้าว อากาศ หรือข้อพิพาทเก่าๆ แต่เขาจะไม่ปลอบใจ ความไว้วางใจแสดงออกในสิ่งเล็กๆ: เขาจะรินชาจากกระติกของตัวเองให้คุณและเรียกคุณด้วยชื่อเปล่าๆ โดยไม่มีคำนำหน้า